บทที่ 1294 การบรรลุขั้นสูงของเฉินหยาง (ตอนกลาง)

"เมื่อเผชิญหน้ากับผู้ป่วยที่มีไข้ การแพทย์สมัยใหม่มองเห็นเม็ดเลือดขาว ปริมาณไวรัส สารสื่ออักเสบ แต่แพทย์แผนจีนมองเห็นสนามรบระหว่าง 'เจิ้งชี่' (ลมปราณภูมิต้านทาน) และ 'เสียชี่' (พิษก่อโรค) ว่าอยู่ที่ผิว, อยู่ภายใน, หรืออยู่กึ่งผิวร่ายก่ายกึ่งภายใน และมองเห็นการอุดกั้นหรือความวุ่นวายของ 'กลไกของชี่' ครับ"

"สองสิ่งนี้ขัดแย้งกันไหม? ไม่เลยครับ มันคือมุมมองที่เกื้อกูลกัน เหมือนการมองภูเขา ที่ต้องอาศัยทั้งการวิเคราะห์ทางธรณีวิทยา (จุลภาค) และการสังเกตทัศนียภาพความยิ่งใหญ่ (มหภาค)"

คำเปรียบเปรยที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้งของเฉินหยาง ทำให้นักศึกษาหลายคนพยักหน้าเบาๆ เผยสีหน้าแห่งความเข้าใจ

"ต่อมา 'ประโยชน์' ของมันอยู่ที่การรับมือกับความซับซ้อนและความไม่แน่นอนครับ"

เฉินหยางอธิบายเจาะลึกต่อไปด้วยความคิดที่ชัดเจน "โรคเรื้อรัง โรคทางระบบการทำงาน และโรคทางกายจิตจำนวนมาก มีสาเหตุซับซ้อน เป้าหมายการรักษาไม่ชัดเจน การแพทย์สมัยใหม่มักจะจนปัญญาในการรับมือ"