บทที่ 1295 การบรรลุขั้นสูงของเฉินหยาง (ตอนจบ)

"ขอเพียงเป็นนวัตกรรมที่สร้างขึ้นบนพื้นฐานทฤษฎีหลักของแพทย์แผนจีน เราสามารถทดลองได้ทุกอย่างครับ เครื่องมือและอุปกรณ์แทนที่คนไม่ได้ คนยังคงเป็นผู้ใช้งาน นี่คือหัวใจสำคัญ"

"ประการต่อมา คือการผสมผสานและขยายขอบเขตการรับรู้เรื่องโรคครับ"

เฉินหยางเจาะลึกเข้าสู่ความเป็นจริงทางคลินิก "เมื่อเผชิญกับโรคที่การแพทย์สมัยใหม่ตั้งชื่อว่า 'โรคเบาหวาน' 'ความดันโลหิตสูง' 'เนื้องอก' แพทย์แผนจีนจะเอาแต่สวมรอยใช้ชื่อโรคโบราณอย่าง 'เซียวเค่อ' (อาการผอมแห้งกระหายน้ำ) 'เสวียนอวิน' (เวียนศีรษะตาลาย) หรือ 'เจิงเจี่ย' (ก้อนในช่องท้อง) มาแทนที่ดื้อๆ เพื่อให้จบเรื่องไปไม่ได้ครับ"

"สิ่งที่เราต้องทำคือ ใช้กรอบความรู้ของแพทย์แผนจีน ไปสังเกตและวิเคราะห์โรคสมัยใหม่เหล่านี้ใหม่อีกครั้ง ว่าในบริบทของแพทย์แผนจีน มันแสดงกฎการเปลี่ยนแปลงของกลุ่มอาการ (เจิ้งโฮ่ว) ใหม่ออกมาอย่างไร เพื่อสรุปเป็นรูปแบบการแยกแยะกลุ่มอาการและแผนการรักษาที่ตรงจุดยิ่งขึ้น และผสานเข้ากับธรรมชาติของโรคสมัยใหม่ นี่คือนวัตกรรมของรูปแบบทฤษฎีและการปฏิบัติทางคลินิกครับ"

คำอธิบายนี้ชี้ทางสว่างให้กับนักศึกษาจำนวนมากที่กำลังสับสนงุนงงเมื่อต้องเจอกับชื่อโรคสมัยใหม่