บทที่ 143: หมอผู้มีเลือดมีเนื้อ

“อาจารย์ครับ ดื่มน้ำครับ”

หลี่เฮ่าเฟยรีบเติมน้ำในแก้วชาของเฉินหยางจนเต็ม ติดตามเฉินหยางมาหลายวันแล้ว หลี่เฮ่าเฟยรู้ดีที่สุดเกี่ยวกับเฉินหยาง ทันทีที่เฉินหยางเริ่มออกตรวจ ก็แทบจะยุ่งตั้งแต่ต้นจนจบ ระหว่างทางก็ไม่ค่อยจะได้ไปห้องน้ำเท่าไหร่

“สหายนักข่าวทั้งสองคงจะรู้สึกน่าเบื่อมากเลยใช่ไหมครับ?” เฉินหยางถึงได้สังเกตเห็นสองนักข่าวหญิง เมื่อครู่ตอนที่ยุ่งอยู่ก็ลืมไปจริงๆ

“ไม่เลยค่ะ กลับกันยังรู้สึกว่าน่าสนใจมากเลยค่ะ”

จางหว่านผิงกล่าว “พูดตามตรงนะคะ พวกเรายังเป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าแพทย์แผนจีนน่าสนใจขนาดนี้”