บทที่ 144: ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเฉินหยางจะเก่งขนาดนั้น

“ตงเฟย ทำไมนายเพิ่งจะมา?”

ตอนที่เจียงตงเฟยมาถึงโรงแรม คนอื่นๆ ก็มากันครบแล้ว เจียงตงเฟยเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง

“นายไม่ใช่ว่าไปโรงพยาบาลแต่เช้าตรู่แล้วเหรอ ทำไมถึงเสียเวลานานขนาดนี้?” โจวชิงหัวถาม “ผู้ป่วยที่โรงพยาบาลอำเภอเยอะมากเหรอ?”

“เยอะอะไรกัน ตงเฟยจองคิวแผนกแพทย์แผนจีนด้วยซ้ำไป แถมยังเป็นคิวทั่วไปอีก ไม่ใช่คิวผู้เชี่ยวชาญ” หลี่จื่อหยางกล่าว พวกเขากลุ่มหนึ่งก็มาถึงตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ห้องที่ทางนี้เปิดให้คือห้องมาตรฐาน สองคนต่อหนึ่งห้อง เมื่อคืนหลี่จื่อหยางก็พักอยู่กับเจียงตงเฟยด้วยกัน

“นายไปหาหมอแผนจีนที่โรงพยาบาลอำเภอเหรอ?” โจวชิงหัวถึงกับหัวเราะ “โรงพยาบาลอำเภอเจียหลินจะมีหมอแผนจีนดีๆ ได้ยังไง?”