บทที่ 145: เพื่อนร่วมรุ่นเก่าสามคน

พอถึงตอนเที่ยงทานอาหารกลางวัน การสัมภาษณ์ก็สิ้นสุดลง หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จ เฉินหยางก็เขียนวิทยานิพนธ์อยู่ที่ห้องพักเวร ส่วนหลี่เฮ่าเฟยก็ไปฟาร์มค่าประสบการณ์ที่วอร์ดผู้ป่วยแล้ว

“เฉินหยาง นายกับหลี่เฮ่าเฟย?”

ไป๋จิ่นปัวถือแก้วชามานั่งลงข้างๆ เฉินหยาง สองสามวันนี้ไป๋จิ่นปัวก็สังเกตเห็นความผิดปกติระหว่างเฉินหยางกับหลี่เฮ่าเฟยอย่างชัดเจนแล้ว ส่วนใหญ่ก็คือหลี่เฮ่าเฟย ที่ต่อหน้าเฉินหยางกับเมื่อก่อนแตกต่างไปโดยสิ้นเชิง ยังมีอีกอย่างก็คือการเปลี่ยนแปลงของหลี่เฮ่าเฟย

“ก็แค่ชี้แนะเล็กน้อยครับ” เฉินหยางยิ้มกล่าว

“หลี่เฮ่าเฟยสามารถติดตามนายได้ เป็นโชคของเขาจริงๆ” ไป๋จิ่นปัวยิ้มกล่าว