บทที่ 146: โรคแปลกส่วนใหญ่เกิดจากเสมหะ

เฉินหยางมองดูเด็ก ไม่ได้รีบร้อนสอบถาม แต่กลับสังเกตการณ์อย่างละเอียด สำหรับเด็กแล้ว คนเป็นหมอจะต้องสังเกตให้มาก ยิ่งละเอียดยิ่งดี

ความสามารถในการแสดงออกทางภาษาของเด็กมีจำกัด อย่าว่าแต่เด็กที่เล็กกว่านี้เลย ถึงแม้จะเป็นเด็กอายุสิบสองสิบสามปี อันที่จริงก็ยากที่จะแสดงความรู้สึกของตนเองออกมาได้อย่างชัดเจน อีกอย่างเด็กในวัยบางช่วงก็โกหกง่าย

วัยสิบสองสิบสามปี วัยที่เรียนอยู่ชั้นประถมศึกษา เด็กบางคนเพื่อที่จะไม่อยากเข้าเรียน ก็อาจจะบอกผู้ปกครองว่าตนเองไม่สบายตรงนี้ ไม่สบายตรงนั้น ในฐานะผู้ปกครอง สำหรับความไม่สบายของเด็ก ด้านหนึ่งก็เป็นเพียงแค่การคาดเดา ด้านหนึ่งก็คือการฟังเด็กพูด พูดก็ไม่แน่ว่าจะแม่นยำ ดังนั้นการสังเกตการณ์อย่างละเอียดจึงเป็นสิ่งที่จำเป็น

กุมารเวชศาสตร์และสูตินรีเวชศาสตร์ในทางการแพทย์แผนจีนมีการแบ่งสาขาเฉพาะทาง ก็เป็นเพราะความพิเศษของกุมารเวชศาสตร์และสูตินรีเวชศาสตร์ ผู้หญิงเพราะเหตุผลเรื่องประจำเดือน ก็มีอาการป่วยพิเศษบางอย่างที่เป็นของผู้หญิงโดยเฉพาะ เด็กเพราะปัญหาเรื่องความสามารถในการแสดงออก ก็มีความพิเศษเช่นกัน ดังนั้นในทางการแพทย์แผนจีนจึงมีผู้เชี่ยวชาญที่เชี่ยวชาญด้านกุมารเวชศาสตร์และสูตินรีเวชศาสตร์โดยเฉพาะ ก็เป็นเพราะพวกเขามีประสบการณ์ที่โดดเด่นในด้านสูตินรีเวชศาสตร์และกุมารเวชศาสตร์นั่นเอง

เฉินหยางสังเกตการณ์อยู่ประมาณสามสี่นาที เขาก็พบปัญหาแล้ว ศีรษะของเด็กหนุ่มทุกๆ หนึ่งนาทีโดยประมาณ ก็จะส่ายสองที