บทที่ 159: ชายหนุ่มผู้มีความสามารถกับหญิงสาวผู้เลอโฉม?

“ฮู พี่เฉินหยางคะ พี่เจ๋งเกินไปแล้วนะคะ?”

เมื่อเดินออกจากห้องสมุด เกาอิ่งชูก็ยังคงใจเต้นไม่หาย พร้อมกับการที่เฉินหยางอยู่ที่ห้องสมุดนานขึ้นเรื่อยๆ คนข้างๆ ก็ยิ่งเยอะขึ้นเรื่อยๆ

พูดตามตรง เกาอิ่งชูยังไม่เคยเห็นใครมีอิทธิพลและพลังในการเรียกร้องขนาดเฉินหยางมาก่อน อันที่จริงเกาอิ่งชูก็คือคนในวงที่หลงทาง ลืมไปแล้วว่าเธอกับเหวินมั่นลู่ อันที่จริงตอนแรกปัจจัยของเธอกับเหวินมั่นลู่ก็ใหญ่มาก

สาวสวยสองคน ตอนที่ไม่มีเฉินหยางอยู่ ก็มีคนอยากจะเข้ามาใกล้เพื่อพูดคุย ก็แค่ไม่มีความมั่นใจ พอมีเฉินหยางอยู่ข้างๆ อันที่จริงก็เท่ากับว่าให้กันชนแก่คนบางคน เขาว่ากันว่าเพศผู้ตอนที่ดึงดูดเพศเมีย วิธีที่ตรงไปตรงมาและง่ายที่สุดก็คือการแสดงตนเอง คนที่มีความกล้าอาจจะเข้าไปจีบโดยตรง คนที่ไม่มีความกล้าก็คือการสร้างตัวตน แสดงออกต่อหน้าเด็กสาวที่ตนเองชอบ อะไรอย่างเล่นบาส วิ่งเล่น ทำตัวตลก สร้างตัวตนต่างๆ นานา

เฉินหยางกลายเป็นกันชน ก็มีคนเข้ามาใกล้เพื่อสร้างตัวตน หวังว่าจะสามารถดึงดูดความสนใจของเทพธิดาได้ เพียงแต่พร้อมกับการที่คนเยอะขึ้นเรื่อยๆ หลายคนก็มาเพื่อเฉินหยางจริงๆ ด้วย ฝีมือของเฉินหยางคือระบบที่ยกระดับขึ้นมาทีละก้าวๆ ตอนที่เฉินหยางเองฟาร์มค่าประสบการณ์ก็มีความเข้าใจ บวกกับอยู่ที่ระดับรากหญ้ามาหลายปี ก็มีความเข้าใจที่เป็นเอกลักษณ์อยู่บ้างจริงๆ