บทที่ 160: เอาไปอวดได้เป็นปี

“เสี่ยวเฉิน!”

อู๋เย่าหลินกวักมือเรียกเฉินหยาง

“อาจารย์ครับ!”

เฉินหยางขานรับหนึ่งที ลุกขึ้นเดินไปยังทางอู๋เย่าหลิน เกาอิ่งชูกับเหวินมั่นลู่ก็ลุกขึ้นตามไปด้วย

“สวัสดีค่ะอาจารย์อู๋ ผู้อำนวยการเคอ”