บทที่ 166: พี่น้องที่ดี

“รอคน!” เฉินหยางตอบอย่างกระชับรัดกุม เมื่อได้ฟังว่าเฉินหยางรอคน เหวินฮ่าวตงที่เพิ่งจะนั่งลงก็พลันลุกขึ้นยืนทันที มาอยู่ข้างๆ เฉินหยาง ดึงเฉินหยางขึ้นมาทีหนึ่ง ก็เดินไปยังข้างนอก

จางข่าย: “.......” โจวชิงหัว: “.......”

ทั้งสองคนเต็มไปด้วยความงงงวย นี่มันสถานการณ์อะไรกัน

เหวินฮ่าวตงลากเฉินหยางมาจนสุดโถงทางเดิน นี่ถึงได้ถาม “รอใคร?”

“วันนี้กับศาสตราจารย์อู๋นัดกันไว้แล้วครับ มาเรียนรู้ที่โรงพยาบาล” เฉินหยางกล่าว