บทที่ 198: ราวกับเป็นเด็ก

หลินหย่วนผิงมองชายชราที่เดินจากไปอย่างโซเซ แล้วหันไปมองเฉินหยางที่เดินไปไกลพร้อมกับหลี่เฮ่าเฟยและเจียงตงเฟย ในใจของเขาก็ด่าทอโคตรเหง้าสิบแปดชั่วโคตรของเฝิงซู่ผิงไปเรียบร้อยแล้ว

ในฐานะรองหัวหน้าแผนกอายุรกรรมของโรงพยาบาลการแพทย์แผนจีนเมืองไห่เฟิง สายตาของหลินหย่วนผิงยังคงเฉียบคมอยู่

อันที่จริง โรงพยาบาลเป็นสถานที่ที่สามารถมองเห็นชีวิตในร้อยแปดพันเก้าแง่มุมได้อย่างแท้จริง

มีทั้งความดี ความชั่ว ความงาม และความน่าเกลียด

การเสแสร้งใดๆ ก็ตามล้วนถูกทะลวงให้เห็นเนื้อแท้ได้เมื่ออยู่ต่อหน้าความเป็นความตาย หน้ากากใดๆ ก็ล้วนถูกกระชากออกได้เมื่อเผชิญกับความเป็นความตาย