บทที่ 457: ทังเส้าเหวยผู้ควบคุมตัวเองไม่อยู่

ทังเส้าเหวยเดินออกจากห้องทำงานของอี้เกาป๋อ มาถึงหัวมุมทางเดิน ก็โทรศัพท์ไปหาเจิงอันเฟิงทันที

เขานึกไม่ถึงจริงๆ แค่เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ ถึงกับต้องให้เขากลับไปเลยหรือ?

ตอนที่มาปักกิ่ง ทังเส้าเหวยเต็มไปด้วยความคาดหวัง ไม่เพียงแต่คิดว่าจะได้มาศึกษาต่อที่โรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยการแพทย์แผนจีนปักกิ่ง แต่ยิ่งกว่านั้นคือคิดว่าจะได้อยู่ที่นี่ต่อไปเลยด้วยซ้ำ

ถึงแม้ว่าตอนนี้จะไม่เหมือนกับสมัยของอี้เกาป๋อ ที่การซื้อบ้านในปักกิ่งยังราคาถูก แต่ขอเพียงแค่สามารถอยู่ที่โรงพยาบาลในเครือฯ ได้ สามารถอดทนจนโดดเด่นขึ้นมาได้ เขาก็จะสามารถปักหลักที่ปักกิ่งได้

แพทย์ของโรงพยาบาลในเครือฯ นั้น สถานะสูงมากจริงๆ อีกสองสามปีพอได้ตำแหน่งรองศาสตราจารย์ เขาก็จะยืนหยัดได้อย่างมั่นคงแล้ว บางทีอาจจะหาเด็กสาวชาวปักกิ่งแต่งงานได้ด้วยซ้ำ