บทที่ 468: ตะเกียงใจ

“ไม่เป็นไร พวกเธอทำงานไป”

เก่อหัวฉวินยิ้มแล้วกล่าว “พอดีผมไม่มีธุระอะไร ก็เลยแวะมาดูเฉยๆ”

ถึงแม้ปากจะพูดอย่างนั้น แต่เก่อหัวฉวินก็ได้เดินไปถึงด้านหลังโต๊ะตรวจแล้ว มองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ เห็นได้ชัดว่า เขาไม่ได้แค่แวะมาดูเฉยๆ

น่าจะเป็นเพราะการแสดงฝีมือของเฉินหยางเมื่อวานนี้ทำให้เขาประหลาดใจอย่างยิ่ง ดังนั้นเขาจึงแวะมาดู อยากจะเห็นฝีมือปกติของเฉินหยาง

บางครั้ง ผู้ป่วยหนึ่งหรือสองคน ก็ไม่สามารถพิสูจน์อะไรได้ เพราะในทางการแพทย์ ก็มีผู้ป่วยที่คล้ายคลึงกันอยู่บ้าง นี่ก็เหมือนกับการทำข้อสอบ พอดีทำโจทย์ที่เป็นข้อสอบเก่า