บทที่ 470: การจัดการของถังจวินเหลียง

เก่อหัวฉวินก็เป็นศาสตราจารย์ของมหาวิทยาลัยการแพทย์แผนจีนเช่นกัน แพทย์หนุ่มที่ยอดเยี่ยมอย่างเฉินหยาง เขาย่อมต้องชอบเป็นธรรมดา

เมื่อครู่ได้ฟังเฉินหยางตรวจผู้ป่วยไปคนหนึ่ง เก่อหัวฉวินก็รู้สึกว่าวิธีการเช่นนี้ของเฉินหยางน่าจะเป็นมิตรกับแพทย์มือใหม่มาก

สำหรับคนที่เพิ่งจะเริ่มเรียนแพทย์แผนจีนแล้ว สิ่งที่ยากที่สุดอันที่จริงก็คือหลักการแพทย์ในนั้น อาจารย์หลายท่านเวลาบรรยาย ก็จะสอนตามตำรา สิ่งที่สอนบางอย่าง นักเรียนบางคนอาจจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่

หากสามารถทำได้อย่างเฉินหยางเมื่อครู่ ใช้หลักการต่างๆ มาเปรียบเทียบ ย่อมจะทำให้นักเรียนจำนวนมากขึ้นฟังเข้าใจได้อย่างแน่นอน

ขณะเดียวกัน การที่เฉินหยางสามารถไปบรรยายที่มหาวิทยาลัยการแพทย์แผนจีนปักกิ่งได้ สำหรับตัวเขาเองก็มีประโยชน์เช่นกัน ท่านผู้เฒ่าเหวินซิวผิงก็ยังชมเชยเฉินหยางแล้ว เก่อหัวฉวินไม่รังเกียจที่จะช่วยส่งเสริมเขาหน่อย