บทที่ 480: ขับออกจากสำนัก

“เห็นความหมายของท่านผู้อำนวยการเหวินแล้ว เหมือนจะเริ่มหวั่นไหวแล้วเหรอ?”

ตอนเช้า เจิงอวิ๋นฮุยถามเฉินหยางไปพลางเดินไปพลาง

ถึงแม้ว่าจะดูเหมือนว่าเหวินหรงเซวียนจะเริ่มหวั่นไหวแล้ว แต่เฉินหยางกับเหวินมั่นลู่ก็ยังคงรักษาความยับยั้งชั่งใจอยู่ ตอนกลางคืนเฉินหยางจะไปส่งเหวินมั่นลู่ที่หอพัก ตอนกลางวัน เหวินมั่นลู่ก็ไม่ได้ตามเฉินหยางมาที่โรงพยาบาลด้วย

หลักๆ คือกลัวว่าจะไปกระตุ้นสหายเหวินผู้เฒ่าเข้า

ยิ่งในช่วงเวลาเช่นนี้ ก็ยิ่งไม่ควรจะเหลิง คิดว่าสหายเหวินผู้เฒ่าเหมือนจะจนปัญญาแล้ว ยอมรับโดยปริยายแล้ว แล้วก็ทำตัวเปิดเผยอย่างเปิดเผย ถ้าเกิดไปกระตุ้นสหายเหวินผู้เฒ่าเข้า จะไม่เป็นการหาเรื่องใส่ตัวเองหรอกหรือ