บทที่ 506: ตากแดด

“จะพูดจายากได้อย่างไรอีก?”

เจิงอวิ๋นฮุยถามอย่างเรียบเฉย ดูเหมือนจะไม่ใส่ใจ

เริ่นหงปัวก็อายุแค่สี่สิบสามปี เป็นเพียงรองหัวหน้าแพทย์เท่านั้น ด้วยระดับฝีมือและสถานะในใจของผู้บริหารโรงพยาบาลของเจิงอวิ๋นฮุยแล้ว รองหัวหน้าแพทย์ทั่วไปเขาก็ไม่ค่อยจะใส่ใจเท่าไหร่

แต่ที่โรงพยาบาลแห่งนี้ กฎระเบียบก็ยังต้องรักษาไว้ ถ้าคุณสุภาพ ผมก็จะเรียกคุณว่าหัวหน้า ถ้าคุณพูดจายาก เจิงอวิ๋นฮุยก็ไม่ค่อยจะพูดจาดีเท่าไหร่

ยิ่งเป็นแพทย์หนุ่มที่มีความสามารถ ยิ่งจะมองกันที่ฝีมือ พวกเขาเคารพผู้เชี่ยวชาญที่มีฝีมืออย่างแท้จริง เก่งกว่าเขาถึงจะเคารพ ไม่เก่งเท่าเขาก็ต้องทำงานเป็น ไม่เก่งเท่าเขาแล้วยังทำงานไม่เป็นอีก เจิงอวิ๋นฮุยจะสอนให้คนคนนั้นรู้จักที่ต่ำที่สูงเอง