บทที่ 585: สำนวนใช้มั่วๆ แบบนี้ได้ด้วยเหรอคะ?

ตอนที่เฉินซิงอู่เดินเข้ามาในห้องตรวจ ในห้องก็มีผู้ป่วยอยู่แล้ว

ผู้ป่วยเป็นเด็กชายตัวเล็กผอมบาง ดูแล้วอายุราวๆ สิบขวบ เป็นแม่ของเด็กชายที่พามาด้วยกัน

“คุณหมอเฉินคะ พวกเราได้ยินพี่คนขับแท็กซี่พูดถึงท่านค่ะ บอกว่าท่านฝีมือสูงส่ง รักษาโรคเก่ง ก็เลยตั้งใจมาเป็นพิเศษค่ะ”

หลังจากอุ้มเด็กชายให้นั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามโต๊ะตรวจแล้ว แม่ของเด็กชายก็ยิ้มแล้วกล่าว

“คุณหมอเฉินคะ เป็นคุณลุงเฮ่ออีกแล้วค่ะ” อู๋เหมิงเหมิงยิ้มแล้วพูดกับเฉินหยาง