บทที่ 681: ยาสะสม

เฉินหยาง, หลิวซี และอู๋เหมิงเหมิงสามคนดื่มชาอยู่ที่ห้องทำงานของหวังลี่เหวินอยู่ครู่หนึ่ง พอได้เวลาพอดี เขาก็กล่าว “ไปเถอะ พวกเราไปกันเถอะ จะได้ไม่สายเกินไป”

สถานที่ที่เฉินหยางจะบรรยายในวันนี้คือห้องสาธิตของโรงพยาบาลมณฑล เขายังไม่ทันจะมาถึง ในห้องก็มีคนนั่งอยู่ไม่น้อยแล้ว

ทางฝั่งแผนกแพทย์แผนจีนวันนี้ขอเพียงแค่เป็นหมอที่ปลีกตัวมาได้ก็มากันหมดแล้ว นอกจากนี้ก็ยังมีแผนกแพทย์แผนจีนผสมผสาน, หมอบางคนจากแผนกอื่น, หมอจากแผนกฉุกเฉินก็มากันไม่น้อย

ในห้องสาธิตมีคนนั่งอยู่เกือบสี่สิบกว่าคน

ต้องรู้ไว้ว่า นี่คือโรงพยาบาล ไม่ใช่โรงเรียน อย่างโรงพยาบาลอำเภอเจียหลิน จำนวนคนเต็มอัตราก็เพิ่งจะสามสี่สิบคน หมอของโรงพยาบาลมณฑลย่อมต้องเยอะกว่าอยู่แล้ว บวกกับนักศึกษาฝึกงาน, แพทย์ฝึกหัด, แพทย์ศึกษาต่อ ย่อมไม่ใช่สิ่งที่โรงพยาบาลอำเภอเจียหลินจะเทียบได้