บทที่ 682: เฉินหยางจะไหวเหรอ?

“มีธุระอะไรหรือครับ?”

พอเห็นเฉินหยางวางสายโทรศัพท์แล้วเดินมา หวังลี่เหวินก็ยิ้มถาม

“โทรศัพท์จากโรงพยาบาลอำเภอเจียหลินครับ มีผู้ป่วยคนหนึ่งปรึกษาสถานการณ์กับผม” เฉินหยางยิ้มแล้วกล่าว “ก่อนที่ผมจะมาเมืองหลวงของมณฑล ก็ทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลอำเภอเจียหลินครับ”

“คนเก่งก็งานยุ่งเป็นธรรมดา”

หวังลี่เหวินยิ้มแล้วกล่าว “เสี่ยวเฉินอย่างเธออายุยังน้อย ฝีมือยอดเยี่ยม ต่อให้จะจากอำเภอเจียหลินมาแล้ว ทางนั้นก็ยังคงนึกถึงเธอ”