บทที่ 712: โลกผันแปร

“จะว่าไปแล้ว ตำบลจี้ผิงของเราก็เคยมีแพทย์ผู้มีชื่อเสียงเดินออกไปคนหนึ่งนะ”

หลิวจวินยิ้มแล้วกล่าว “แต่ก็สี่สิบปีแล้วที่ไม่ได้กลับมาที่ตำบลจี้ผิงเลย”

“ลุงหลิวหมายถึงม่อซินจือเหรอครับ?” เฉินหยางถาม

“ก็ใช่น่ะสิ” หลิวจวินยิ้ม “ตอนที่เขายังอยู่ที่ตำบล ฉันก็เพิ่งจะสิบกว่าขวบเอง ยังเป็นเด็กอยู่เลย”

เฉินหยางอยู่ที่ตำบลจี้ผิงมาสามปีกว่า และก็ยังทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลสุขาภิบาลตำบลจี้ผิง ย่อมต้องรู้จักคนดังของตำบลอย่างม่อซินจืออยู่แล้ว