บทที่ 758: เซี่ยเหวินเย่า: ข้าไม่รู้จริงๆ

“หลิวซีคนนี้...”

เฉินหยางยิ้ม รับถ้วยชามา แต่กลับยังไม่ดื่มในทันที

หลิวซีหัวเราะเหอะๆ “ท่านอาจารย์ ท่านก็อย่าปฏิเสธเลยครับ ชาของผมก็ยกมาให้แล้ว ถ้าท่านไม่ดื่ม งั้นผมก็คงจะเสียหน้าแย่เลย”

เฉินหยางส่ายหน้า ยกถ้วยชาขึ้นมา จิบเบาๆ หนึ่งครั้ง ถือเป็นการรับหลิวซีเป็นศิษย์อย่างเป็นทางการ

หลิวซีเห็นดังนั้น บนใบหน้าก็พลันปรากฏรอยยิ้มออกมาทันที หันไปพูดกับหลินอี้และเซี่ยหงเลี่ยง “หัวหน้าหลิน, คุณหมอเซี่ย พวกท่านต้องเป็นพยานให้ผมนะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ผมก็คือศิษย์ของคุณหมอเฉินแล้ว”