บทที่ 759: ศิษย์พี่รอง

ม่อซินจือได้ยินคำถามของซ่งลั่วจวิน บนใบหน้าก็เผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย พยักหน้าแล้วกล่าว “ก็รู้จริงๆ ครับ จะว่าไปแล้ว ผมกับเฉินหยางก็เคยพบหน้ากันครั้งหนึ่ง”

“โอ้?” เซี่ยเหวินเย่าได้ยินดังนั้น ก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที “ซินจือแกก็รู้จักกับเฉินหยางด้วยเหรอ?”

ม่อซินจือยิ้ม แล้วกล่าว “ก็คงจะประมาณนั้นกระมังครับ เคยติดต่อกันครั้งหนึ่ง แต่การติดต่อกันครั้งนั้น กลับทำให้ผมประทับใจในตัวเด็กหนุ่มคนนี้อย่างลึกซึ้ง”

เหวินซิวผิงก็ยิ้มมองม่อซินจือ “ซินจือ ในเมื่อแกรู้จักเฉินหยาง งั้นก็เล่าให้ทุกคนฟังหน่อยสิ พอดีพวกเราคนแก่สองสามคนก็อยากจะฟังดูบ้าง ดูว่าเจ้าเด็กเฉินหยางนี่ไปทำอะไรข้างนอกมาบ้าง”

เมื่อได้ยินว่าม่อซินจือรู้จักเฉินหยาง แถมยังมีท่าทีเช่นนี้ เหวินซิวผิงก็รู้ได้เลยว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาย่อมต้องไม่ใช่แค่การรู้จักกันธรรมดาๆ เฉินหยางย่อมต้องทำอะไรบางอย่าง ที่ทำให้เขาประทับใจอย่างลึกซึ้ง