บทที่ 783: ฝีมือการแพทย์ไม่ใช่มีไว้เพื่อโอ้อวด

ทุกคนยังคงเดินชมภายในมหาวิทยาลัยต่อไป ม่อฮ่าวโป๋ก็สวมบทบาทเป็นไกด์จำเป็น แนะนำอาคารต่างๆ และประวัติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยให้ทุกคนฟัง

วันนี้เป็นวันอาทิตย์ นักศึกษาโดยพื้นฐานแล้วก็ไม่มีเรียนอะไร ตลอดทางที่เดินมา ที่ใต้ร่มไม้ของมหาวิทยาลัย หรือที่ร่มเงา ก็สามารถมองเห็นกลุ่มนักศึกษาสามสามสองสองรวมตัวกันอยู่

“เฮ้อ พูดจริงๆ นะ พวกเธอได้ยินมาหรือยัง? พรุ่งนี้ก็คือการประชุมแลกเปลี่ยนแพทย์แผนจีนหลิ่งหนานครั้งที่หกแล้ว ปรมาจารย์แพทย์ระดับชาติหลายท่านก็จะมาด้วย” บนม้านั่งหินที่ไม่ไกลออกไป นักศึกษาหลายคนกำลังนั่งล้อมวงกันอภิปรายกันอย่างออกรส เสียงก็ลอยแว่วเข้ามาในหูของเฉินหยางและคนอื่นๆ

“ต้องรู้สิ! ได้ยินว่ายังมีสุดยอดฝีมือแพทย์แผนจีนหนุ่มสาวอีกไม่น้อยที่จะมาด้วย ไม่แน่ว่ารุ่นพี่ม่อฮ่าวโป๋ของมหาวิทยาลัยเราก็อาจจะได้แสดงฝีมือโดดเด่นด้วยนะ!” เด็กหนุ่มสวมแว่นตาคนหนึ่งพูดต่อ

“พอเถอะ!” เด็กสาวอีกคนหนึ่งเบ้ปาก “รุ่นพี่ม่อฮ่าวโป๋นอกจากจะมีฐานะทางบ้านดีแล้ว ฝีมือการแพทย์จะเก่งกาจสักเท่าไหร่กัน? ปกติอยู่ที่มหาวิทยาลัยก็ไม่เคยเห็นเขาจะใส่ใจเรื่องการแพทย์เท่าไหร่เลย ทั้งวันก็รู้แต่จะกินดื่มเที่ยวเล่น”