บทที่ 880: อินหยางเจียว (สองบทรวมเป็นหนึ่ง)

ในห้องส่ง เฉินหยางสีหน้าสงบนิ่ง เพียงแต่สังเกตผู้ป่วยอย่างละเอียด ส่วนถังเหวินซานในใจก็ภาวนา หวังว่าจะไม่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น

อาการของผู้ป่วยรุนแรงจริงๆ แต่ก็เพราะอาการของผู้ป่วยรุนแรง ไม่ว่าจะเป็นผู้ชม หรือตัวผู้ป่วยเอง รวมถึงญาติผู้ป่วยก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก

เด็กสาวที่มาเป็นเพื่อนอายุแค่ยี่สิบต้นๆ เธอก็ไม่ได้หวังว่าจะสามารถรักษาคุณยายจางให้หายขาดได้ เพียงแค่หวังว่าจะบรรเทาความทุกข์ทรมานของคุณยายจาง ให้คุณยายจางมีชีวิตอยู่ต่อได้อีกสักพัก และจากไปอย่างสงบ

“ฉันขอดูก่อนนะคะ” เสิ่นชิวอวิ๋นสูดหายใจเข้าลึกๆ ส่งสัญญาณให้ผู้ป่วยนั่งลงตรงหน้าตนเอง

อิ่นชิวเยว่ประคองคุณยายจางให้นั่งลงตรงหน้าเสิ่นชิวอวิ๋น ขณะเดียวกันก็แอบเหลือบมองเฉินหยางแวบหนึ่ง