บทที่ 882: สำแดงฤทธิ์ต่อหน้าธารกำนัล สร้างชื่อในการรบครั้งเดียว

“เนื่องจากสถานการณ์ของผู้ป่วยมีความพิเศษ การรักษาต่อจากนี้จึงต้องทำที่โรงพยาบาลครับ”

เฉินหยางพูดกับอิ่นชิวเยว่ “หลังจากได้รับยาและการรักษาแล้ว คุณก็พาคุณยายไปทำเรื่องนอนโรงพยาบาลที่โรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยการแพทย์มณฑลซานโจว ที่แผนกแพทย์แผนจีน ผมจะเป็นผู้รับผิดชอบการรักษาต่อจากนี้ทั้งหมดครับ”

อิ่นชิวเยว่ทรุดตัวลงคุกเข่าดัง “ตุบ” โขกศีรษะให้เฉินหยางซ้ำๆ ร้องไห้จนพูดไม่เป็นภาษา “ขอบคุณค่ะคุณหมอเฉิน! ขอบคุณค่ะคุณหมอเฉิน!”

ฉากที่เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกอันลึกซึ้งนี้ ถูกถ่ายทอดผ่านกล้องออกไป ทำให้ผู้ชมหน้าจอจำนวนนับไม่ถ้วนน้ำตาไหลพรากในทันที

“เชี่ย ฝุ่นเข้าตา”