บทที่ 967: รับผิดชอบชั่วคราว

ในห้องเหลือเพียงเฉินหยาง ศาสตราจารย์จ้าว และเจ้าหน้าที่การแพทย์หลักไม่กี่คน

เฉินหยางตรวจอาการของท่านผู้เฒ่าหลินอย่างละเอียดอีกครั้ง เมื่อแน่ใจว่าคงที่แล้ว จึงพูดกับศาสตราจารย์จ้าวว่า “ศาสตราจารย์จ้าวครับ ท่านผู้เฒ่าหลินต้องพักผ่อนอย่างเต็มที่ครับ ยาระงับประสาทและยาลดความดันให้คงไว้ก่อนชั่วคราว แต่ปริมาณยาค่อยๆ ลดลงได้ เป้าหมายคือหยุดยาแผนปัจจุบันให้เร็วที่สุด แล้วพึ่งพาการปรับสมดุลด้วยยาจีนและการฝังเข็มอย่างสมบูรณ์ ผมจะเขียนใบสั่งยาให้ รีบไปจัดยาและต้มยา คืนนี้ทานอีกครั้งครับ”

“ได้ครับ! คุณหมอเฉิน พวกเราฟังคุณทุกอย่าง!” ศาสตราจารย์จ้าวยอมรับในตัวเฉินหยางอย่างหมดใจแล้ว ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ

หวังว่านผิงและหลี่จวินฉุนยิ่งพยักหน้าไม่หยุด ท่าทีนอบน้อมอย่างที่สุด

ฉางหลีหัวกลับไปชั่วคราวแล้ว การจัดสรรงานในอนาคตของหวังว่านผิงและหลี่จวินฉุนยังไม่แน่นอน ดังนั้นพวกเขาจึงยังอยู่ที่นี่