บทที่ 968: ยังต้องทำงานล่วงเวลา

บ่ายวันที่สาม ท่านผู้เฒ่าหลินสามารถเดินเล่นรอบๆ ลานบ้านได้แล้ว โดยมีหลินเจิ้นซิงคอยประคอง

ถึงแม้ฝีเท้าจะเชื่องช้า แต่สีหน้ากลับมีเลือดฝาด ไม่ใช่แดงระเรื่อแบบคนป่วยอีกแล้ว แต่เป็นสีแดงของสุขภาพดี ให้ความรู้สึกว่าชี่และเลือดเปี่ยมล้น แววตาแจ่มใส ราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคนกับเมื่อก่อน

เหวินซิวผิงและม่อซินจือมาเยี่ยมเยียนพร้อมกันอีกครั้ง เมื่อเห็นท่านผู้เฒ่าหลินฟื้นตัวได้รวดเร็วและดีขนาดนี้ ทั้งสองคนต่างก็ประหลาดใจยินดีอย่างยิ่ง

“ท่านผู้เฒ่าหลินครับ สีหน้าของท่านดูสดใสกว่าก่อนป่วยเสียอีกนะครับ!” เหวินซิวผิงชมเชยจากใจจริง

“ฮ่าๆ ทั้งหมดเป็นความดีความชอบของเสี่ยวเฉิน!”