บทที่ 969: คำวิจารณ์ของเหวินซิวผิง

ผ่านพายุฝนไปอีกระลอก

เฉินหยางและเหวินมั่นลู่ยังไม่ค่อยง่วงเท่าไหร่ นอนคุยกันอยู่

“ท่านผู้เฒ่าฉางเป็นยังไงบ้างคะ?” เหวินมั่นลู่ถามเฉินหยาง

“อยู่ในส่วนกลางไม่ได้แล้วล่ะครับ” เฉินหยางเล่าเรื่องราวและผลลัพธ์ให้ฟังคร่าวๆ

เหวินมั่นลู่ฟังจบ ก็รู้สึกสะท้อนใจอยู่บ้าง “จริงด้วย... ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ ตอนแรกก็ไม่น่าทำเลยนะคะ”