บทที่ 55 ผลงานวิจัยชีวการแพทย์ซือหนาน ฮอดจ์กับสถานการณ์ที่ไม่สู้ดี

เช้าวันที่ 30 สิงหาคม เจียงต๋าและเจียงซือหนานเดินทางมายังเขตอุตสาหกรรมเฟิงหยวน เพื่อเยี่ยมชมห้องปฏิบัติการวิจัยชีวการแพทย์ที่ลูกสาวเป็นคนก่อตั้งขึ้น

ที่เจียงต๋ามาในวันนี้ เป็นเพราะเจียงซือหนานบอกเขาว่า ผลการวิจัยเรื่องยาวัวกระทิงและโอสถชำระไขกระดูกคืบหน้าจนได้ข้อสรุปแล้ว

พอดีกับช่วงนี้ว่างไม่มีอะไรทำ เจียงต๋าจึงแวะมาดูเสียหน่อย

จุดประสงค์ของการวิจัยยาวัวกระทิงและโอสถชำระไขกระดูกไม่ใช่เพื่อทำกำไร เขาแค่อยากรู้ว่าภายในเม็ดยาจากโลกเกาะมีส่วนประกอบอะไรบ้าง

มันเหมือนกับเม็ดยาในโลกบำเพ็ญเซียนที่ปรุงขึ้นจากสมุนไพรวิเศษต่างๆ หรือไม่?

หรือว่าสิ่งที่เรียกว่ายาวัวกระทิงและโอสถชำระไขกระดูก แท้จริงแล้วเป็นเพียงการวิวัฒนาการตามกฎเกณฑ์ของโลกเกาะเท่านั้น?

ทั้งสองมาหยุดอยู่หน้าตึกสีขาวสูง 6 ชั้นแห่งหนึ่ง

"ห้องปฏิบัติการวิจัยชีวการแพทย์ซือหนาน"

เจียงต๋ามองแผ่นป้ายไม้ที่แขวนอยู่หน้าประตู แล้วหันไปยิ้มล้อเลียนลูกสาว

เจียงซือหนานหน้าแดงระเรื่อ ก่อนจะอึกอักตอบ "หนูก็แค่ใช้ชื่อเดียวกับบริษัทเฉยๆ ค่ะ"

"เข้าใจแล้ว" เจียงต๋าอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาคำโต

เจียงซือหนานยู่ปาก รู้ทันทีว่าพ่อกำลังแกล้งแซว

ฮึ ชื่อซือหนานเทคเนี่ย ไม่ใช่เพราะพ่อตั้งให้หรอกเหรอ?

พอนึกถึงตรงนี้ เธอก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจ การที่พ่อใช้ชื่อของเธอตั้งชื่อบริษัทตั้งแต่แรก ย่อมแสดงให้เห็นว่าพ่อรักและตามใจเธอมากแค่ไหน

"ไปเถอะ เข้าไปข้างในกัน" เจียงต๋ายิ้มแล้วก้าวเดินนำเข้าตึก

…

"ท่านประธาน คุณหนูใหญ่ มาถึงกันแล้วหรือครับ"

เมื่อเห็นสองพ่อลูก โจวชิงก็รีบก้าวเข้ามาทักทาย

โจวชิงเป็นแอนดรอยด์ที่เจียงต๋ามอบหมายให้มาคอยช่วยเจียงซือหนานตั้งแต่แรก ส่วนทีมนักวิจัยอีก 29 คนภายใต้การดูแลของโจวชิงก็เป็นแอนดรอยด์เช่นกัน

ดังนั้น แม้บรรยากาศในตึกจะดูคึกคัก มีคนเดินสวนกันไปมา ทว่าในความเป็นจริงกลับมีเพียงเจียงต๋ากับลูกสาวเท่านั้นที่เป็นมนุษย์จริงๆ

"ท่านประธานเจียง จากการวิเคราะห์ตัวยา พบว่าในยาวัวกระทิงและโอสถชำระไขกระดูกมีสสารลึกลับบางอย่างแฝงอยู่ครับ และจากการวิเคราะห์เพิ่มเติม เราพบว่าในบรรยากาศของดาวสีน้ำเงินก็มีสสารที่คล้ายกันนี้อยู่เช่นกัน เพียงแต่เบาบางอย่างยิ่ง…"

โจวชิงรายงานความคืบหน้าล่าสุดให้สองพ่อลูกฟังอย่างละเอียดรอบคอบ

"สสารลึกลับเหรอ?" เจียงต๋าครุ่นคิด ก่อนจะล้วงกระเป๋าหยิบหินวิญญาณออกมาก้อนหนึ่ง "ลองตรวจดูหน่อยซิ ว่าสสารลึกลับในยานั่นใช่สิ่งนี้หรือเปล่า"

ถูกต้อง เขาเดาว่าเจ้าสสารลึกลับที่ว่าอาจจะเป็นพลังปราณ

"รับทราบครับ"

โจวชิงพยักหน้าแล้วรับหินวิญญาณไป

เจียงซือหนานมองตามด้วยความแปลกใจ นั่นมันก้อนอะไรกัน?

"ยังมีอะไรที่ค้นพบอีกไหม?" เจียงต๋าเอ่ยถามต่อ

โจวชิงตอบ "นอกจากสสารลึกลับนั้นแล้ว ส่วนประกอบอื่นๆ ทั้งหมดในตัวยา พวกเราพบว่าสามารถหาได้จากบนดาวสีน้ำเงินครับ"

"หาได้ครบหมดเลยงั้นเหรอ?"

เจียงต๋าเลิกคิ้วประหลาดใจ ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็แปลว่าเขาสามารถสกัดผลิตโอสถชำระไขกระดูกและยาวัวกระทิงในปริมาณมากบนดาวสีน้ำเงินได้น่ะสิ?

ทว่าครู่ต่อมาเขาก็ส่ายหน้า ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก

เพราะอย่างไรเสีย โอสถชำระไขกระดูกกับยาวัวกระทิงก็เป็นเพียงแค่ยาระดับล่าง

มีประโยชน์แค่ในช่วงชำระกายเท่านั้น

หากเขามีลูกน้องจำนวนมากที่ต้องขุนให้เก่ง หรือคิดจะสร้างกองทัพผู้บำเพ็ญเซียนขึ้นมาจริงๆ ค่อยผลิตโอสถพวกนี้ออกมาเยอะๆ ก็ยังไม่สาย

แต่ตอนนี้เขาไม่มีความจำเป็นต้องทำเช่นนั้น

และไม่คิดจะสร้างกองทัพผู้บำเพ็ญบนดาวสีน้ำเงินด้วย

อย่างมากที่สุดก็แค่หนุนให้ลูกสาวก้าวเข้าสู่เส้นทางการบำเพ็ญเพียรเท่านั้น

หากต้องการคนทำงาน แค่ซื้อแอนดรอยด์มาก็สิ้นเรื่อง

แอนดรอยด์ใช้งานได้อย่างสบายใจ ไร้ปัญหาหักหลัง และรูปลักษณ์ภายนอกแทบไม่ต่างจากคนจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้น การประมวลผลของ AI แอนดรอยด์ยังทรงพลังมหาศาลเทียบชั้นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ขอเพียงเป็นเรื่องที่เขาสั่งการ พวกมันย่อมปฏิบัติภารกิจได้อย่างแม่นยำไร้ที่ติ

ถ้าวันข้างหน้าแอนดรอยด์ไม่พอใช้งาน ก็ยังมีมนุษย์โคลนให้เลือกอีกไม่ใช่หรือ?

เขาตั้งใจว่าอีกสักพักจะลองไปคุยกับไต้สุ่ยเอ๋อร์เรื่องขอซื้อเครื่องมือและเทคโนโลยีการผลิตมนุษย์โคลนดู

มนุษย์โคลนเหมือนกับมนุษย์จริงทุกประการ แถมเรื่องความภักดียังไว้ใจได้แน่นอน

ตอนสร้างก็แค่ใส่รหัสพันธุกรรมความจงรักภักดีลงไปในยีนเสียก็หมดเรื่อง

…

หลังจากปล่อยความคิดเตลิดไปชั่วครู่ เจียงต๋าก็ถามขึ้น "พวกเธอปรุงยาวัวกระทิงกับโอสถชำระไขกระดูกขึ้นมาเองได้ไหม?"

โจวชิงส่ายหน้าด้วยความลำบากใจ "ท่านประธานเจียง แม้เราจะวิเคราะห์ส่วนประกอบจนทะลุปรุโปร่ง แต่การจะลอกเลียนแบบออกมายังติดอุปสรรคอยู่ครับ โดยเฉพาะสสารลึกลับที่มีอยู่ในอากาศ ตอนนี้เรายังหาวิธีดึงมันออกมาไม่ได้ นอกจากว่า…"

พูดพลาง เขาก้มมองหินวิญญาณในมือ "นอกจากว่าในนี้จะมีสสารลึกลับที่ว่าบรรจุอยู่ครับ"

เจียงต๋าพยักหน้ารับรู้

ก็จริงของมัน พลังปราณไม่ใช่สิ่งที่ใครนึกจะคว้าก็คว้าจับมาได้

"เอาเถอะ พวกเธอค่อยๆ วิจัยกันต่อไป" เจียงต๋าส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะเดินชมห้องทดลองต่อ

ศูนย์วิจัยแห่งนี้ไม่ได้มีแค่โครงการโอสถชำระไขกระดูกกับยาวัวกระทิงเท่านั้น แต่ยังมีงานวิจัยด้านอื่นๆ อีกหลายอย่าง

"คนทำงานไม่พอหรือเปล่า?" เจียงต๋าเอ่ยถามลูกสาว

"ค่ะ" เจียงซือหนานขมวดคิ้วแล้วพยักหน้า "พองานวิจัยเริ่มแตกแขนงเยอะขึ้น ห้องวิจัยก็ต้องการบุคลากรเพิ่มขึ้นมากค่ะ พ่อคะ เราควรเปิดรับสมัครคนจากภายนอกเข้ามาบ้างไหมคะ? แล้วค่อยกระจายงานวิจัยส่วนที่ไม่สำคัญให้พวกเขาทำแทน?"

เจียงต๋าตัดบททันที "ไม่ต้องหรอก เรื่องนักวิจัยเดี๋ยวพ่อจัดการเอง"

เจียงซือหนานกะพริบตาปริบๆ นึกสงสัยว่าพ่อจะไปเสาะหานักวิจัยหัวกะทิที่มีความสามารถขนาดนี้มาจากไหนกันนักหนา

แต่เธอก็ไม่ได้ซักไซ้ต่อ ทำเพียงพยักหน้ารับ "ได้ค่ะ"

เจียงต๋าส่งเสียงในลำคอ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว "พ่อตั้งใจจะย้ายแกนหลักของธุรกิจไปไว้ที่อ่าวจื่อจิน โดยเฉพาะพวกหน่วยงานวิจัยแบบนี้ ลูกคิดว่ายังไง?"

"อ่าวจื่อจินเหรอคะ?"

เจียงซือหนานชะงักไป "ตรงโรงงานเครื่องจักรกล 403 ที่พ่อเพิ่งกว้านซื้อมาน่ะเหรอคะ?"

"ใช่" เจียงต๋าพยักหน้า "ทำเลของอ่าวจื่อจินค่อนข้างห่างไกลและลับสายตาผู้คน เหมาะมากสำหรับการตั้งศูนย์วิจัยโครงการลับแบบนี้"

เจียงซือหนานคิดตามอยู่ครู่หนึ่งก็พยักหน้าเห็นด้วย "ดีเหมือนกันค่ะ"

เจียงต๋าเอ่ยต่อ "รอให้ฝั่งนั้นสร้างตึกวิจัยเสร็จเรียบร้อย เราค่อยย้ายกันไป"

"ได้ค่ะ" เจียงซือหนานตอบรับอย่างว่าง่าย

การตั้งห้องปฏิบัติการวิจัยชีวการแพทย์ไว้ในเขตอุตสาหกรรมเฟิงหยวนไม่ค่อยสะดวกเท่าไรจริงๆ ที่นี่คนพลุกพล่าน หูตาสับปะรด หากความลับเรื่องโอสถชำระไขกระดูกกับยาวัวกระทิงรั่วไหลออกไป มีหวังได้ดึงดูดหายนะระลอกใหญ่เข้ามาแน่

เพราะนั่นคือยาวิเศษที่สามารถเปลี่ยนให้มนุษย์ก้าวข้ามขีดจำกัดกลายเป็นยอดคนได้เชียวนะ!

…

หลังจากพากันเดินสำรวจห้องวิจัยจนทั่ว เจียงต๋ากับลูกสาวก็เดินทางกลับ

ลูกสาวคนโตต้องรีบกลับไปสะสางงานที่บริษัท ส่วนเจียงต๋าน่ะหรือ? เตรียมกลับไปนอนเอกเขนกที่วิลล่า… ไม่สิ ต้องบอกว่ากลับไปฝึกวิชาต่างหาก

'ถึงเวลาที่ต้องยกตำแหน่งประธานเครือเจียงให้ซือหนานดูแลเต็มตัวแล้วสินะ' เจียงต๋านั่งคิดในใจระหว่างทางกลับ

"บอสคะ ทางฝั่งฮอดจ์เกิดเรื่องแล้วค่ะ"

เพิ่งจะกลับมาถึงวิลล่า ยังไม่ทันได้ก้าวลงจากรถ เจียงเสี่ยวชีก็รีบเข้ามารายงานทันที

เจียงต๋าชะงักเท้า "เกิดอะไรขึ้น?"

สีหน้าของเจียงเสี่ยวชีดูเคร่งเครียด "บอสคะ สถานการณ์เปลี่ยนไป แผนการของเราอาจจะล้มเหลวค่ะ"

"หือ?"

เจียงต๋าหรี่ตาลง เขาเดินนำเข้าวิลล่า นั่งลงบนโซฟาแล้วรินชาให้ตัวเองหนึ่งถ้วย ก่อนจะเอ่ยปาก "ว่ามาสิ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

เจียงเสี่ยวชีรายงาน "เดิมทีทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่นค่ะ หลังจากไปถึงศูนย์บัญชาการขององค์กรผีเฒ่าในยุโรป ราชาผีแบล็กก็ได้พาฮอดจ์ไปเปิดตัวกับกลุ่มผู้บริหารระดับสูงเกือบทั้งหมด"

"ราชาผีแบล็กอนุญาตให้ฮอดจ์เข้าร่วมการประชุมระดับสูง เจตนาชัดเจนว่าต้องการปั้นเขาขึ้นมาเป็นราชาผีรุ่นต่อไป"

"แม้จะมีเสียงคัดค้านจากคนในองค์กรอยู่บ้าง แต่ด้วยอำนาจเด็ดขาดของราชาผีแบล็ก พวกผู้บริหารระดับสูงจึงยอมรับโดยปริยาย"

"แต่เมื่อสามวันก่อน อยู่ๆ ราชาผีแบล็กก็ทำตัวเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน เขาสั่งเดินหน้าเครือข่ายสายข่าวขององค์กรผีเฒ่าทั้งหมด เพื่อระดมสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับหวังฝานเป็นการใหญ่"

"ที่สำคัญคือ การประชุมระดับสูงภายในองค์กรหลังจากนั้น ฮอดจ์กลับถูกสั่งห้ามเข้าร่วมโดยสิ้นเชิง จากคนที่เคยอยู่ใต้คนคนเดียวแต่อยู่เหนือคนนับหมื่น จู่ๆ ฮอดจ์ก็เหมือนตกกระป๋องในชั่วข้ามคืน ตอนนี้สถานการณ์สุ่มเสี่ยงมากค่ะ"