บทที่ 77 คิดจะมาฟอกของโจรที่ฉันเรอะ

พื้นที่แลกเปลี่ยน ริมลำธารสายเล็ก

เจียงต๋าไม่ปล่อยให้เสียเวลา เขาวางน้ำยาเสริมพันธุกรรมไว้บนฝ่ามือข้างหนึ่ง สบตาเจียงหงพลางเอ่ยเน้นทีละคำ "สิ่งนี้ สามารถเพิ่มพรสวรรค์ได้"

หัวใจของเจียงหงสั่นสะท้านทันที พรสวรรค์งั้นหรือ!

สำหรับเจียงหงแล้ว พรสวรรค์คือปมในใจเขามาโดยตลอด ด้วยความที่ไร้พรสวรรค์ เขาจึงต้องทนสายตาดูแคลนและความยากลำบากมานับไม่ถ้วน

ผู้บำเพ็ญเซียนรุ่นเดียวกับเขาต่างบรรลุขั้นสร้างรากฐานกันไปนานแล้ว มีเพียงเขาที่ยังคงจมปลักอยู่ในระดับฝึกปราณ

ยังดีที่ได้เข้ามาเป็นสมาชิกของสโมสรข้ามกาลอวกาศ จึงได้รับวาสนาและโอกาสมากมาย

โดยเฉพาะดาบแสงเงินที่เจียงต๋าเคยมอบให้ ทำให้เขามีพลังพอที่จะข้ามขั้นไปสังหารผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานได้ตั้งแต่ยังอยู่เพียงระดับฝึกปราณ

การสังหารผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานทำให้เขาได้พบวาสนา โชคดีได้โอสถสร้างรากฐานมาหนึ่งขวด จนทะลวงเข้าสู่ขั้นสร้างรากฐานสำเร็จ

มิเช่นนั้นป่านนี้ก็คงยังติดแหง็กอยู่ในระดับฝึกปราณเป็นแน่

"จริงหรือ" แม้สีหน้าของเจียงหงจะดูสงบนิ่ง แต่ในใจกลับไม่สงบเลยสักนิด ของวิเศษที่ช่วยยกระดับพรสวรรค์ได้คือสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุด

"ย่อมเป็นเรื่องจริงอยู่แล้ว" เจียงต๋าพยักหน้า

เจียงหงนิ่งเงียบไป ขณะเดียวกันข้อข้องใจในใจเรื่องหนึ่งก็พลันกระจ่างขึ้นมา

อย่างเช่น เหตุใดระดับพลังของเจียงต๋าถึงก้าวหน้าได้รวดเร็วปานนั้น

เขาจำได้ว่าตอนที่ตนตรวจดูพรสวรรค์ให้เจียงต๋าในตอนแรก พรสวรรค์ของอีกฝ่ายไม่ได้โดดเด่นอะไรเลย ทว่าเจียงต๋ากลับเลื่อนระดับได้อย่างก้าวกระโดดในโลกปุถุชนที่มีไอพลังปราณเบาบางเช่นนี้

ซึ่งมันผิดหลักเหตุผลอย่างยิ่ง

ทว่ายามนี้ได้คำตอบแล้ว

เมื่อแน่ใจว่าเรื่องเพิ่มพรสวรรค์เป็นความจริง แม้แต่คนสุขุมอย่างเจียงหงก็อดตื่นเต้นไม่ได้

เขาข่มความตื่นเต้นในใจลง แล้วเบนสายตาไปยังของอีกสิ่งหนึ่งที่เจียงต๋านำออกมา มันคือกองผลึกหินที่เปล่งแสงสะท้อนประกายห้าสี

"นี่คือผลึกวิญญาณ"

เจียงต๋าเริ่มอธิบายสรรพคุณของผลึกวิญญาณ "ภายในผลึกวิญญาณแฝงไว้ด้วยพลังวิญญาณอันบริสุทธิ์ หลังดูดซับหลอมรวมแล้วจะช่วยเพิ่มพูนพลังวิญญาณ ของวิเศษหายากที่สามารถเพิ่มพลังวิญญาณได้เช่นนี้ สหายเจียงคงเข้าใจมูลค่าของมันดีใช่ไหม"

เจียงหงย่อมเข้าใจเป็นอย่างดี เมื่อก้าวไปถึงระดับจินตาน การบำเพ็ญจะเริ่มเกี่ยวข้องกับจิตวิญญาณ

โดยเฉพาะการเลื่อนขั้นสู่ขั้นหยวนอิง ยิ่งมีพลังวิญญาณแข็งแกร่งมากเท่าไร โอกาสควบแน่นสร้างหยวนอิงก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

ยิ่งบำเพ็ญเซียนไปถึงระดับที่สูงขึ้นเท่าใด ความสำคัญของจิตวิญญาณก็ยิ่งเด่นชัดขึ้นเท่านั้น

"ของดีจริงๆ" เจียงหงเอ่ยปากชมอย่างไม่ตระหนี่คำพูด

ไม่ว่าจะเป็นการเพิ่มพรสวรรค์หรือการเพิ่มพลังวิญญาณ ล้วนเป็นสิ่งที่เขาต้องการอย่างยิ่งยวด

พลังวิญญาณที่เพิ่มขึ้นจะช่วยเสริมสติปัญญาและความเข้าใจ ทำให้เขาสามารถทำความเข้าใจและเรียนรู้วิชาเวทได้รวดเร็วยิ่งขึ้น

เจียงหงไม่ปิดบังความปรารถนาที่มีต่อสิ่งของทั้งสองชิ้นนี้เลยแม้แต่น้อย

"พอจะแลกเปลี่ยนกันได้ไหม" เจียงต๋ายิ้มถาม

"ได้แน่นอน" เจียงหงพยักหน้า ก่อนจะส่ายหน้าไปมาพร้อมกับถอนหายใจ "ทว่าหากเทียบกับของล้ำค่าที่สหายเจียงนำออกมาแล้ว ของที่ข้าจะมอบให้คงมีมูลค่าด้อยกว่าอยู่บ้าง"

หลังจากคิดทบทวนดู เขาก็นำสิ่งของของผู้บำเพ็ญเซียนออกมาเพิ่มอีกหลายชิ้น ไม่ว่าจะเป็นเม็ดยา ผลไม้วิญญาณ ชาเซียน ยันต์วิเศษ สมบัติเวท จานค่ายกล ถุงเก็บของ และอื่นๆ

"สหายเจียง หากข้าใช้สิ่งเหล่านี้เพื่อชดเชยส่วนต่าง ท่านคิดเห็นเช่นไร" เจียงหงถาม

เจียงต๋ากวาดสายตามอง ส่วนใหญ่เป็นทรัพยากรพื้นฐานในการบำเพ็ญเซียนที่มีจำนวนมหาศาล ซึ่งพอดีกับที่ระดับพลังในปัจจุบันของเขาจำเป็นต้องใช้พอดี

"นี่คงเป็นสมบัติเวทระดับสามที่ผู้บำเพ็ญระดับจินตานใช้สินะ แล้วยังมีของพวกนี้อีก ล้วนเป็นสมบัติเวทระดับสองชั้นยอดทั้งนั้น สหายเจียงตัดใจให้ได้จริงหรือ" เจียงต๋ามองไปยังสมบัติเวทที่เป็นคันฉ่องบานหนึ่งแล้วยิ้มถาม

สมบัติเวทระดับสาม หากอยู่ในโลกเกาะก็เทียบเท่ากับไอเทมระดับทองเลยทีเดียว

เจียงหงไม่ได้ปิดบังและตอบตามตรง "สิ่งนี้ได้มาจากการที่ข้าสังหารคนในตระกูลใหญ่ผู้หนึ่ง ตระกูลนั้นมีผู้บำเพ็ญระดับจินตานคอยหนุนหลังอยู่ จึงเอาออกมาปล่อยขายได้ยาก"

เจียงต๋าถึงกับพูดไม่ออก นี่แกกะเอาของโจรมาปล่อยให้ฉันเหรอเนี่ย

แต่จะว่าไป สโมสรข้ามกาลอวกาศแห่งนี้ก็เป็นแหล่งฟอกของโจรชั้นดีจริงๆ

อย่างไรเสียก็อยู่คนละโลกกันอยู่แล้ว ไม่ต้องกลัวว่าจะนำพาความเดือดร้อนมาให้

ผู้บำเพ็ญระดับจินตานคนนั้นจะสามารถข้ามห้วงกาลอวกาศมาตามหาเขาที่ดาวสีน้ำเงินได้หรืออย่างไร หากทำได้ขนาดนั้น คงไม่ใช่แค่ระดับจินตานแล้ว แต่คงเป็นเซียนทองคำเสียมากกว่า

"ตกลง แลกเปลี่ยนตามนี้" เจียงต๋าพยักหน้า

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าธรรมดาของเจียงหง

การแลกเปลี่ยนลุล่วง ทั้งสองฝ่ายต่างพึงพอใจเป็นอย่างมาก

สำหรับเจียงหงแล้ว เขาไม่ได้เสียเปรียบเลยสักนิด การแลกเปลี่ยนเคล็ดวิชาออกไป ไม่ได้แปลว่าเขาจะฝึกฝนวิชานั้นต่อไม่ได้เสียหน่อย

ส่วนพวกเม็ดยา ยันต์วิเศษ และสมบัติเวทเหล่านั้น ล้วนเป็นของที่เขาแย่งชิงมาจากคนที่ตนสังหาร บางอย่างก็ใช้ไม่ได้ บางอย่างก็ไม่จำเป็นต้องใช้ สู้เอามาแลกเปลี่ยนกับเจียงต๋าเสียยังดีกว่า

สำหรับเจียงต๋าเองก็ไม่ขาดทุนเช่นกัน

ก็แค่น้ำยาเสริมพันธุกรรม โอสถอายุวัฒนะเพียงเม็ดเดียวก็แลกจากไต้สุ่ยเอ๋อร์มาได้ตั้ง 10 หลอดแล้ว

ส่วนเรื่องผลึกวิญญาณยิ่งไม่ต้องพูดถึง เมื่อการค้าขาย 'สารอาหารสังเคราะห์' ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ผลึกวิญญาณก็จะมีเข้ามาไม่ขาดสาย

ผลึกวิญญาณแค่ 1,000 ก้อนจะไปสลักสำคัญอะไร

การได้สิ่งของที่ตนเองต้องการมาครองต่างหากคือเรื่องสำคัญที่สุด

"สหายเจียง ตอนนี้ท่านเป็นสมาชิกระดับเงินแล้วใช่ไหม" เมื่อการแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น ทั้งสองก็เริ่มพูดคุยสัพเพเหระ

เจียงหงผงกศีรษะรับ "ถูกต้องแล้ว แต่ต้องขออภัยด้วยสหายเจียง สโมสรมีกฎระเบียบอยู่ ตัวข้าไม่อาจเปิดเผยรายละเอียดได้มากนัก"

เจียงต๋าพยักหน้าอย่างเข้าใจและไม่ได้ซักไซ้ต่อ

หลังจากแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับปัญหาในการบำเพ็ญเพียรกันอีกพักหนึ่ง ทั้งสองคนก็ออกจากระบบไป

…

เมื่อกลับมายังวิลล่า เจียงต๋าก็นอนเอนกายลงบนเตียง

เมื่อนึกถึงสิ่งที่ได้รับมาในค่ำคืนนี้ รอยยิ้มก็ผุดขึ้นที่มุมปากของเขา

การแลกเปลี่ยนครั้งนี้ช่วยเสริมรากฐานการบำเพ็ญเซียนของเขาขึ้นมาอย่างมหาศาล

เมื่อไม่มีอารมณ์จะนอนหลับ เขาจึงลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิ แล้วเริ่มศึกษาค้นคว้า 'เคล็ดวิชาฮุ่นหยวนอี้ชี่' เคล็ดวิชานี้ลึกซึ้งกว่าวิชากำหนดลมหายใจขั้นพื้นฐานอยู่หลายขุม

ยังดีที่ตอนนี้เจียงต๋าไม่ใช่พวกมือใหม่ที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการบำเพ็ญเซียนอีกต่อไป คำศัพท์ยากๆ ที่ไม่คุ้นเคยหลายคำเขาก็พอจะทำความเข้าใจได้แล้ว

…

เวลาผ่านไปหนึ่งคืนเต็ม เจียงต๋าศึกษาส่วนของการชำระกายใน 'เคล็ดวิชาฮุ่นหยวนอี้ชี่' จนทะลุปรุโปร่ง

เขาตั้งใจว่าจะเริ่มเปลี่ยนมาฝึกวิชานี้ในคืนนี้

"สมกับเป็นยอดวิชาชั้นเลิศจริงๆ วิธีชำระกายนี้ช่างลึกซึ้งและครอบคลุมทุกด้านอย่างแท้จริง"

ในยามเช้า เจียงต๋าลืมตาขึ้นแล้วอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจด้วยความทึ่ง

เขาลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วเดินออกจากห้องนอน

เมื่อมาถึงห้องนั่งเล่น เจียงต๋าก็รู้สึกประหลาดใจ "อ้าว ซือหนานล่ะ ยังไม่ตื่นอีกเหรอ"

ปกติเวลานี้เจียงซือหนานต้องตื่นแล้วนี่นา

"เจ้านายคะ วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ คุณหนูใหญ่เลยได้พักผ่อนค่ะ อีกอย่าง วันนี้จะมีแขกมาเยี่ยมด้วยค่ะ" เจียงเสี่ยวชีกล่าวรายงาน

"อย่างนี้นี่เอง" เจียงต๋าพยักหน้า เกือบจะลืมไปเสียสนิท

เพื่อนสนิทของเจียงซือหนานจะมาเที่ยวที่บ้านในวันนี้นี่เอง

"ถ้าอย่างนั้น เสี่ยวชีไปเตรียมวัตถุดิบเถอะ อืม วันนี้อากาศกำลังดี กินบาร์บีคิวกันดีกว่า ไปตั้งเตาย่างบาร์บีคิวที่สนามหญ้าด้านนอกนะ ฉันจำได้ว่าแม่หนูเฉินฮุ่ยชอบกินบาร์บีคิวมากทีเดียว" เจียงต๋ามองออกไปนอกหน้าต่าง

วันนี้อากาศเย็นลงเล็กน้อย มีลมพัดเอื่อยๆ เหมาะกับการกินบาร์บีคิวเป็นอย่างยิ่ง

"รับทราบค่ะ"

เจียงเสี่ยวชีตอบรับ แสงสีแดงในดวงตาของเธอวาบขึ้นเพื่อคำนวณปริมาณวัตถุดิบที่จะใช้ทำบาร์บีคิว จากนั้นจึงเริ่มโทรศัพท์สั่งให้คนนำวัตถุดิบสดใหม่มาส่งที่บ้าน

…

"พ่อคะ"

เวลาเก้าโมงเช้า เจียงซือหนานเดินขยี้ตาลงมาจากชั้นบน พอเห็นเจียงต๋า เธอก็รู้สึกเขินอายอยู่บ้าง

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอนอนตื่นสายขนาดนี้นับตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่ที่วิลล่าริมแม่น้ำหวงผู่

สาเหตุหลักเป็นเพราะช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาเธอเหน็ดเหนื่อยเกินไป ไม่ได้หยุดพักผ่อนเลยแม้แต่วันเดียว ประกอบกับเมื่อคืนได้กินเนื้อปลาปีศาจเข้าไป พลังงานที่ซึมซาบเข้าสู่ร่างกายจึงทำให้เธอรู้สึกง่วงซึมมากกว่าปกติ

"ตื่นแล้วเหรอ ไปล้างหน้าล้างตาเสียสิ เพื่อนลูกน่าจะใกล้มาถึงแล้วล่ะ" เจียงต๋าที่กำลังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่เงยหน้าขึ้นมาพูด

เจียงซือหนานส่งเสียงตอบรับเบาๆ แล้วเดินไปล้างหน้าแปรงฟัน เธอรวบผมเป็นหางม้าแบบสบายๆ ทำให้ทั้งร่างดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตา

เจียงต๋ามองดูลูกสาวของตน พลางคิดในใจว่าลูกสาวคนนี้งดงามตามธรรมชาติจริงๆ

"คุณหนูใหญ่คะ รองท้องด้วยสิ่งนี้ก่อนนะคะ มื้อเที่ยงเราจะกินบาร์บีคิวกันค่ะ" เจียงเสี่ยวชีเดินถือนมหนึ่งแก้วกับแซนด์วิชหนึ่งชิ้นเข้ามาส่งให้