ตอนที่ 116 การพิจารณาของหลี่ซื่อหมิน

หลี่ซื่อหมินได้ยินเหวยฮ่าวกล่าวเช่นนั้นก็มองเขาด้วยความตกตะลึง ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเหวยฮ่าวจะร่ำรวยถึงเพียงนี้ มิน่าเล่าเงินหลายหมื่นก้วนถึงบอกว่าไม่เอาก็ไม่เอา ทั้งยังบอกว่าเงินสินสอดก็คือเงินที่พระองค์ยืมเขาไปนั่นเอง

"เหวยฮ่าว เจ้ามีเงินมากมายถึงเพียงนี้ อีกทั้งโรงงานเครื่องเคลือบแห่งนั้นยังทำเงินได้เรื่อยๆ เจ้าคิดจะใช้เงินพวกนี้อย่างไร" หลี่ซื่อหมินมองเหวยฮ่าวพลางเอ่ยถาม

"ใช้เงินอย่างไรหรือ ข้ายังไม่รู้เลย ข้ายังไม่เห็นเงินสักแดงเดียว ท่านพ่อตา มิใช่ว่าข้าจะบ่นท่านหรอกนะ โรงงานทั้งสองแห่งนี้พวกเราทำกำไรได้ตั้งมากมาย แต่ข้ากลับไม่ได้เงินมาสักอีแปะเดียว พ่อข้ายังถามข้าอยู่เลยว่าโรงงานเครื่องเคลือบตกลงแล้วได้กำไรหรือไม่ ข้ายังต้องบอกไปว่าขาดทุนเลย ท่านพ่อตา พอถึงสิ้นปี อย่างไรท่านก็ต้องแบ่งให้ข้าบ้างนะ" เหวยฮ่าวกล่าวพลางมองหลี่ซื่อหมินด้วยสีหน้าบ่นอุบ

"โอ้ ไม่ได้หยิบไปสักอีแปะเดียวเลยหรือ" หลี่ซื่อหมินตกตะลึงอีกคำรบ จากนั้นในใจก็บังเกิดความซาบซึ้งอยู่บ้าง เด็กคนนี้ยอมทุ่มเทเพื่อหลี่ลี่จื้อถึงเพียงนี้ มอบลูกสาวให้เขา ตนเองก็วางใจได้แล้ว

"ก็ใช่น่ะสิ แม้แต่ทุนยังไม่ได้คืนมาเลย" เหวยฮ่าวทำสีหน้าท่าทางน้อยเนื้อต่ำใจมองหลี่ซื่อหมิน