ตอนที่ 123 องค์หญิง

หลี่ลี่จื้อได้ยินคำพูดของเหวยฮ่าวก็แย้มยิ้มพลางกล่าวว่า "เดิมทีข้าก็คิดจะปรึกษาเจ้าเรื่องนี้อยู่พอดี พวกเขากล้ารังแกพวกเราถึงเพียงนี้ เจ้ายังจะปล่อยพวกเขาไปง่าย ๆ หรือ"

"อืม พวกนั้นถึงกับบอกว่าจะให้ข้าไปคุกเข่าอ้อนวอน ขอร้องให้พวกเขารับซื้อหุ้นของพวกเรา เชอะ อาศัยพวกมันเนี่ยนะ" เหวยฮ่าวแสยะยิ้มเย็น สิ่งที่พวกนั้นพูดไว้ ตนยังจำได้ขึ้นใจ

"ช่างพวกเขาเถอะ มาเถอะ นี่เป็นของที่เสด็จแม่กำชับห้องเครื่องให้ทำเป็นพิเศษ ตุ๋นไก่แก่ให้เจ้าหนึ่งตัว เสด็จแม่ทรงกังวลว่าเจ้าอยู่ในคุกจะทำให้เสียสุขภาพ จึงต้องบำรุงให้มากหน่อย" หลี่ลี่จื้อกล่าวพลางเปิดกล่องใส่อาหาร ด้านในเป็นไก่ตุ๋นอีกหนึ่งตัวจริง ๆ

ตอนนี้ในใจเหวยฮ่าวอึดอัดเหลือทน เรื่องกินไก่ตนไม่มีปัญหา ชอบกินอยู่แล้วด้วย ทว่าวันเดียวจะกินหลายตัวไม่ได้ เพิ่งจะกินไก่ตัวผู้ไปหนึ่งตัว แม่ยายก็ส่งไก่ตัวเมียมาให้อีกตัว กระเพาะตนรับไม่ไหวแล้ว

"เป็นอะไรไป" หลี่ลี่จื้อเห็นเหวยฮ่าวจ้องกล่องอาหารตาค้างจึงเอ่ยถาม เหวยฮ่าวเงยหน้าขึ้น มองหลี่ลี่จื้ออย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก "ข้าเพิ่งกินอิ่ม แม่ยายก็ส่งไก่มาให้อีกตัว เจ้าจะให้ข้ากินอย่างไร ข้าเก็บไว้กินเป็นมื้อดึกได้หรือไม่"