ตอนที่ 128 แย่งผลประโยชน์กับราษฎร

หลี่ลี่จื้อบอกว่าจะไปขอสูตรจากเหวยฮ่าว ในเวลานั้นจ่างซุนฮองเฮาก็เอ่ยถามขึ้นมาว่า "เหวยฮ่าวเข้าไปกี่วันแล้ว เหตุใดยังไม่ปล่อยตัวออกมาอีก"

"วันนี้นับเป็นวันที่สี่แล้วเพคะ!" หลี่ลี่จื้อพูดพลางมองไปทางหลี่ซื่อหมิน

"ยังต้องอยู่อีกสองวัน วันนี้ทางฝั่งตระกูลใหญ่ดูเหมือนจะไม่ยื่นฎีกาถอดถอนแล้ว คงจะรู้ระแคะระคายอะไรเข้าก็เป็นได้ เช่นนี้ก็ดี รอจัดการขุนนางพวกนั้นเสร็จสิ้นเมื่อใดก็ปล่อยตัวออกมาได้แล้ว" หลี่ซื่อหมินยิ้มพลางเอ่ย ครานี้เขาสะใจยิ่งนัก จัดการขุนนางของตระกูลใหญ่ไปมากมายขนาดนี้ ถือเป็นการตักเตือนพวกตระกูลใหญ่ว่าอย่าได้มายุ่งเรื่องของราชวงศ์ให้มาก ทั้งยังเลื่อนขั้นบุตรหลานตระกูลเล็กขึ้นมาแทนจำนวนมาก ตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่น จำต้องใช้บุตรหลานตระกูลเล็กมาคานอำนาจบุตรหลานตระกูลใหญ่ไปก่อน

"เอาเถิด ไปถามเหวยฮ่าวดูสิ เด็กคนนี้จิตใจดียิ่งนัก ทั้งยังจริงใจต่อเจ้า บอกจะสละสิ่งเหล่านั้นก็สละได้ทันที บุรุษทั่วไปคงไม่ทำให้เจ้าถึงเพียงนี้หรอก" จ่างซุนฮองเฮายิ้มพลางเอ่ยกับหลี่ลี่จื้อ เมื่อหลี่ลี่จื้อได้ฟัง ในใจก็เปี่ยมด้วยความยินดี

"อืม เพียงแต่มีอยู่บ้าง... จะว่าอย่างไรดีเล่า เด็กคนนี้ไม่มีความทะเยอทะยานแม้แต่น้อย ทั้งยังไม่มีความระแวดระวัง เจ้าดูครานี้สิ ย่อมไม่ทำให้เจ้าเด็กนั่นจดจำบทเรียนได้แน่ เฮ้อ!" หลี่ซื่อหมินเอ่ยด้วยความกังวลใจอยู่บ้าง นิสัยเช่นนี้จะว่าดีก็ดี แต่จะว่าแย่มันก็แย่จริง ๆ