ตอนที่ 131 รัชทายาทผู้ยากจนยิ่งนัก

เหวยฮ่าวได้ยินคำถามของหลี่ซื่อหมินก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยปากว่า "เสด็จพ่อ ไม่จำเป็นต้องรับประกันเลยขอรับว่าข่าวนั้นจริงหรือไม่ ไม่ต้องไปกังวลเรื่องนี้เลย เราไม่ได้ส่งพ่อค้าชาวหูไปแค่คนเดียวเสียหน่อย แต่ส่งไปตั้งหลายคน ต่างฝ่ายต่างก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายทำงานให้ราชสำนักหรือไม่

พอข่าวของพวกเขาส่งกลับมา เราก็ค่อยนำข่าวนั้นมาวิเคราะห์ หากมีจุดที่ขัดแย้งกัน ก็ต้องสืบหาความจริงเพิ่ม หากไม่มีจุดขัดแย้ง นั่นก็แสดงว่าสิ่งที่พวกเขาพูดอาจเป็นความจริง ข่าวพวกนั้นเราต้องนำมาพินิจพิเคราะห์ ไม่ใช่ว่าได้ข่าวมาแล้วจะหยิบมาใช้ทันที อีกอย่าง เรื่องที่พวกเขาจะจงรักภักดีต่อต้าถังเราหรือไม่นั้น ง่ายนิดเดียว ก็แค่ อ้อ เงินกับไม้เรียวอย่างไรล่ะขอรับ!" เหวยฮ่าวนั่งอยู่ตรงนั้นแล้วเอ่ย

"เงินกับไม้เรียวรึ อืม ให้เงินพร้อมกับข่มขู่ เข้าใจเช่นนี้ใช่หรือไม่" หลี่ซื่อหมินคิดตามเล็กน้อย พลางมองเหวยฮ่าวแล้วตรัสถาม

"อืม เสด็จพ่อตาทรงปราดเปรื่องยิ่งนัก หลักการคือเช่นนี้แหละขอรับ ไม่ใช่แค่ให้เงินง่าย ๆ เท่านั้น ยังมีบรรดาศักดิ์ด้วย หากสร้างคุณงามความดีครั้งใหญ่หลวงให้ต้าถังเรา ก็ให้บรรดาศักดิ์ไปเลย เงินย่อมต้องให้อยู่แล้ว แต่ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ การคัดเลือกพ่อค้าชาวหูต้องเลือกให้ดี

ต้องเป็นพวกที่ครอบครัวอาศัยอยู่ในต้าถัง เราสามารถให้คำมั่นสัญญาแก่พวกเขาได้ว่า หากพวกเขารับใช้ต้าถังอย่างจงรักภักดีครบสิบปี หรือนำข่าวสำคัญยิ่งยวดกลับมาได้ เราสามารถจัดแจงให้บุตรชายของเขาเข้ารับราชการในราชสำนัก ส่วนตัวเขาเองก็จะได้เป็นขุนนางเช่นกัน หากทำเช่นนี้ เสด็จพ่อตาคิดว่าพวกเขาจะยอมทุ่มเทให้ราชสำนักหรือไม่เล่าขอรับ" เหวยฮ่าวนั่งอยู่ตรงนั้นแล้ววิเคราะห์ให้หลี่ซื่อหมินฟัง หลี่ซื่อหมินได้ฟังก็พยักหน้าหงึก ๆ อย่างต่อเนื่อง