ตอนที่ 132 ออกจากคุก

หลี่เฉิงกานได้ยินคำพูดของหลี่ลี่จื้อก็เริ่มคิดขึ้นมา ตัวเขาเองยากจนถึงเพียงนี้ คงต้องหาทางทำอะไรร่วมกับเหวยฮ่าวบ้างแล้ว ตนเองกับอีกฝ่ายก็สนิทสนมกันดี อีกทั้งในภายภาคหน้าย่อมต้องติดต่อกันอีกมาก สานสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นเข้าไว้แล้วให้อีกฝ่ายพาตนหาเงินด้วยน่าจะดีที่สุด

"เสด็จพี่ คิดอะไรอยู่หรือ ท่านต้องประหยัดมือหน่อยนะ" หลี่ลี่จื้อเอ่ยเตือนพลางมองหลี่เฉิงกาน เสด็จพี่ผู้นี้ใช้จ่ายมือเติบมาโดยตลอด

"เฮ้อ น้องหญิง ไม่ใช่ว่าพี่มือเติบหรอกนะ แต่ว่า...เฮ้อ เจ้าก็รู้ว่าเจ้าเด็กชิงเชว่นั่นเริ่มจะชิงดีชิงเด่นกับพี่แล้ว อาศัยว่าเสด็จพ่อทรงโปรดปราน ทั้งยังได้รับพระราชทานรางวัลมากมาย ตอนนี้เริ่มดึงคนไปรวมอยู่ข้างกายแล้ว เจ้าจะให้พี่ทำอย่างไรเล่า เจ้าบอกมาซิ เจ้าจะเข้าข้างพี่หรือเข้าข้างชิงเชว่" หลี่เฉิงกานมองหลี่ลี่จื้อแล้วเอ่ยถาม

หลี่ลี่จื้อได้แต่มองเขาอย่างเหนื่อยหน่ายระอาใจ คนหนึ่งก็พี่ชาย อีกคนก็น้องชาย ยังจะให้ตนเลือกข้างอีกหรือ

"เอาเถอะๆ อย่างไรเสียเจ้าเด็กชิงเชว่นั่นก็แล้งน้ำใจ ตอนเด็กๆ พี่ดีกับเขาเพียงใด ตอนนี้กลับคิดจะผงาดขึ้นมาแย่งชิงกับพี่ แล้วพี่ไม่จำเป็นต้องดึงคนมารวมไว้บ้างหรือ" หลี่เฉิงกานเอ่ยกับหลี่ลี่จื้อ