ตอนที่ 145 หนาวไม่ตายก็ให้มันรู้ไป

จ่างซุนอู๋จี้พาเหวยฮ่าวมายังเรือนปีกข้าง พอเดินเข้าไป จ่างซุนอู๋จี้ถึงกับตะลึง เหตุใดเครื่องเรือนในห้องนี้ถึงเรียบง่ายปานนี้ โต๊ะก็ตั้งขึ้นมาชั่วคราว มิหนำซ้ำกับข้าว อืม มีแค่สองอย่าง หนึ่งในนั้นคือผักดอง อีกอย่างมองดูคล้ายปลา

"เฮ้อ ท่านลุง ไม่ได้การละ เดี๋ยวข้าจะเข้าวังไปบอกแม่ยายสักหน่อย ท่านดูสิ นี่มันยังสู้บ้านชาวบ้านธรรมดาไม่ได้เลย! ท่านลุง ท่านควรหาความสุขใส่ตัวบ้างจริงๆ" เหวยฮ่าวพูดกับจ่างซุนอู๋จี้

จ่างซุนอู๋จี้หันไปมองจ่างซุนชง แววตาเต็มไปด้วยความสงสัย

จ่างซุนชงเองก็จนปัญญา การสนทนาระหว่างเหวยฮ่าวกับจ่างซุนอู๋จี้เมื่อครู่เขาได้ยินเต็มสองหู จ่างซุนอู๋จี้กำลังจะเล่นบทขุนนางตงฉิน แถมยังเป็นขุนนางตงฉินที่ยากจนข้นแค้น เครื่องเรือนล้ำค่าที่มีอยู่ก่อนหน้านี้จึงตั้งไว้ไม่ได้ มิเช่นนั้นก็ความแตกน่ะสิ?

อาหารการกินดีๆ ก็ยกมาไม่ได้ ต้องยกมาแต่อาหารธรรมดาๆ เพื่อการนี้ จ่างซุนชงต้องเหนื่อยไปไม่น้อย