ตอนที่ 174 เรื่องลับในราชวงศ์

หลี่ซื่อหมินและจ่างซุนฮองเฮาทรงทราบเรื่องที่เหวยฮ่าวซื้อม้าจากหลี่เฉิงกาน อีกทั้งยังซื้อมาด้วยราคาสูงลิ่ว ก็ทรงตกพระทัยยิ่งนัก

"คงเป็นเหวยฮ่าวที่ไปขอซื้อจากเกามิงแน่ มิเช่นนั้นเกามิงไม่มีทางยอมขาย เจ้าเด็กคนนี้มีเงินเหลือเฟือจริง ๆ ใช้เงินไม่เห็นเป็นเงิน ม้าตัวละหนึ่งพันสามร้อยก้วน ช่างกล้าซื้อลงคอ!" หลี่ซื่อหมินประทับอยู่ตรงนั้นแล้วตรัสขึ้น

"อย่างไรก็ไม่ถูกเพคะ แพงถึงเพียงนี้ อีกทั้งตอนนี้เด็กคนนั้นกำลังฝึกวิทยายุทธ์ วันหน้าอาจต้องเป็นขุนพล เป็นขุนพลจะไม่มีม้าดีได้อย่างไร เช่นนั้นหม่อมฉันจะส่งไปให้สักสองตัว เกามิงทำเกินไปจริง ๆ เหตุใดถึงขายแพงขนาดนั้น?" จ่างซุนฮองเฮาประทับอยู่ตรงนั้นพลางขมวดคิ้วตรัส

"เอาเถอะ เช่นนั้นเราจะพระราชทานให้อีกสองตัว ตอนนี้ม้าเหงื่อโลหิตเหลือไม่ถึงสี่สิบตัวแล้ว นับว่าเหลือน้อยเต็มที เวลานี้เรากับทางแคว้นต้าหว่านยังมิได้เปิดการค้าขาย พวกเติร์กคอยขวางอยู่ตรงกลาง รอวันใดเปิดการค้าได้ คงพอหาม้าต้าหว่านกับม้าเหงื่อโลหิตของพวกเขามาได้บ้าง" หลี่ซื่อหมินพยักพระพักตร์ ตรัสว่าจะส่งให้เหวยฮ่าวสองตัวเช่นกัน

"เพคะ! เช่นนั้นก็ดี!" จ่างซุนฮองเฮาทรงได้ยินพระองค์ตรัสเช่นนั้นก็ทรงพยักพระพักตร์