ตอนที่ 175 ไป ออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกกัน

เหวยฮ่าวบอกว่าจะไปลองดู หลี่ซื่อหมินจึงทรงอนุญาต ด้วยยามนี้ไม่มีผู้ใดให้ส่งไปได้อีกแล้วจริง ๆ นายกองคนสนิทข้างกายล้วนเคยไปกันหมด ทว่าต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่ารับมือไม่ไหว การให้เหวยฮ่าวไปจึงเป็นหนทางสุดท้ายที่ไร้ทางเลือก

"อืม แต่หากข้าล่วงเกินไท่ซ่างหวงเข้า พวกท่านต้องช่วยข้านะขอรับ ข้ากลัวว่าหากข้าทำไท่ซ่างหวงกริ้วจนจะฆ่าข้า พวกท่านห้ามฆ่าข้าตามนะ!" เหวยฮ่าวนั่งอยู่ตรงนั้นแล้วมองหลี่ซื่อหมินพลางเอ่ยขึ้น

"ไปเถอะ ไม่มีอะไรหรอก เจ้าเป็นคนอย่างไร พ่อตายังไม่รู้อีกหรือ ยั่วโมโหเขาสักหน่อยก็ยิ่งดี ทุกเมื่อเชื่อวันเขามีแต่คอยยั่วโทสะเรา ไป ไปยั่วโมโหเขาเลย!" ยามนี้หลี่ซื่อหมินตรัสกับเหวยฮ่าว

จ่างซุนฮองเฮาได้ยินเช่นนั้นก็ทรงปรายเนตรมองหลี่ซื่อหมินแวบหนึ่ง ก่อนจะตรัสกับเหวยฮ่าว "อย่าไปฟังพ่อตาเจ้าพูดจาเลอะเทอะ หากมิได้ตั้งใจยั่วโทสะก็ไม่เป็นไรหรอก พ่อตาเจ้าเองก็ถูกไท่ซ่างหวงก่อกวนจนแทบทนไม่ไหว กำลังโมโหอยู่น่ะ!"

"ข้าเข้าใจขอรับ ท่านแม่ยาย เช่นนั้นยามนี้ข้าลองไปดูหน่อยแล้วกัน นี่ยังมีคนคิดสั้นอยู่อีกหรือนี่?" เหวยฮ่าวเตรียมตัวจะเดินไป