ตอนที่ 191 ใช่แล้ว ข้ามันขี้เกียจ

เหวยฮ่าวเดินตามหลี่ซื่อหมินมาถึงลานช่างตีเหล็ก เหล่าช่างตีเหล็กกำลังนั่งว่างอยู่ โดยทั่วไปมาที่นี่มักไม่มีงานอะไรทำ อย่างมากก็แค่ซ่อมแซมอาวุธให้เหล่าทหาร แต่ก็แทบไม่มีของชำรุดเสียหาย

ไม่เช่นนั้นก็ต้องรอช่วงสองสามวันสุดท้ายถึงจะได้ซ่อม ตอนนี้จึงไม่มีงานอันใดให้ทำเลย ทว่ายามนี้หลี่ซื่อหมินกลับนำคนกลุ่มใหญ่ตรงมา ช่างตีเหล็กไม่กี่คนเหล่านั้นต่างพากันยืนตะลึงงัน

"ฝ่าบาท ทรงต้องการให้ตีสิ่งใดหรือพ่ะย่ะค่ะ" นายช่างใหญ่เดินเข้ามาทูลถามหลี่ซื่อหมิน ส่วนหลี่ซื่อหมินนั้นหันไปมองเหวยฮ่าว

"มา ข้าจะบอกพวกเจ้าเองว่าต้องตีอย่างไร!" เหวยฮ่าวเอ่ยพลางเดินเข้าไป ใช้ท่อนไม้ขีดเขียนรูปทรงของเกือกม้าลงบนพื้นดิน จากนั้นก็หันไปสั่งนายช่างผู้นั้น "ตีตามรูปทรงนี้ ปรับขนาดให้พอดีตามความใหญ่เล็กของกีบม้าก็พอ ต้าซาน!"

เหวยฮ่าวเอ่ยจบก็ร้องตะโกนเรียกขึ้นมา