ตอนที่ 193 ไร้หนทาง

เหวยฮ่าวกลัดกลุ้มใจยิ่งนัก หลี่ซื่อหมินกลับใช้ให้ตนไปหยั่งเชิง ทว่าไร้หนทาง อย่างไรก็จำต้องไป มิเช่นนั้นหากต้องอยู่เป็นเพื่อนคนแก่อยู่ทุกเมื่อเชื่อวันก็ไม่ใช่เรื่องดี ทำให้ตนไม่มีเวลาได้เที่ยวเล่นเลยสักนิด

ทว่าหลี่ซื่อหมินกลับตรัสสำทับมาอีกประโยค "หากเสด็จพ่อไม่ยินยอม เจ้าก็ต้องหาทางเกลี้ยกล่อมพระองค์ให้ได้"

"เสด็จพ่อ นั่นพ่อของท่านนะ พ่ะย่ะค่ะ ข้าจะไปเกลี้ยกล่อมได้อย่างไร อีกอย่าง นี่ก็ทำเพื่อท่านแท้ๆ" เหวยฮ่าวเอ่ยอย่างหดหู่พลางมองหลี่ซื่อหมิน

"เอาเถอะน่า หากสำเร็จ เสด็จพ่อจะให้เจ้าหยุดพัก ก่อนปีใหม่มิต้องมาเข้าเวรอีก" หลี่ซื่อหมินมองเหวยฮ่าวพลางเอาผลประโยชน์เข้าล่อ

"จริงหรือ พ่ะย่ะค่ะ พูดคำไหนคำนั้นนะ นั่นยังเหลือเวลาอีกตั้งเดือนกว่าเชียวนะ ไม่ต้องเข้าเวรจริงหรือ" เหวยฮ่าวได้ยินดังนั้นก็มองหลี่ซื่อหมินแล้วเอ่ยถามทันที