ตอนที่ 212 ขาใหญ่แห่งเมืองฝั่งตะวันตก

เหวยถิ่งในยามนี้รู้สึกขัดแย้งในใจยิ่งนัก หากไม่กำจัดเหวยฮ่าว ทรัพย์สินเงินทองของเหล่าขุนนางตระกูลใหญ่ก็รักษาไว้ไม่ได้ มิหนำซ้ำยังมีอีกหลายคนต้องหัวหลุดจากบ่าเพราะเรื่องนี้ ทว่าการจะลอบสังหารเหวยฮ่าว สำหรับเหวยถิ่งแล้วก็ทำใจได้ยากอยู่บ้าง อย่างไรเสียนี่ก็คือน้องชายร่วมตระกูลของตน ในยามคับขันยังเป็นคนที่สามารถเกื้อหนุนตระกูลเหวยได้

อีกทั้งเมื่อครู่หัวหน้าตระกูลก็กล่าวแล้วว่า เหวยฮ่าวมีโอกาสได้เลื่อนขั้นเป็นกั๋วกง ประกอบกับได้รับความไว้วางพระทัยจากฝ่าบาทและฮองเฮาอย่างล้นเหลือ ทั้งยังเป็นว่าที่สวามีขององค์หญิงฉางเล่อ พ่อตาอีกคนก็ยังเป็นผู้ทรงอิทธิพลในกองทัพของราชสำนัก คนเช่นนี้หากเติบใหญ่ขึ้นมา ย่อมคุ้มครองตระกูลเหวยได้ไปอีกหลายสิบปี

"หัวหน้าตระกูล โปรดไตร่ตรองให้รอบคอบด้วยเถิด แต่มีสิ่งหนึ่งที่ข้าต้องพูด นั่นคือการที่ตระกูลใหญ่จะสูญสลายไปนั้นเป็นเรื่องช้าหรือเร็วเท่านั้น นับแต่มีกระดาษถือกำเนิดขึ้น อำนาจของตระกูลใหญ่ก็ต้องถูกกระจายออกไปอย่างแน่นอน!" เหวยถิ่งมองเหวยหยวนจ้าวพลางเอ่ยขึ้น เหวยหยวนจ้าวจึงมองกลับมาที่เขา

"ยามนี้ไม่ต้องพูดถึงผู้อื่น เอาแค่พ่อบ้านที่จวนของข้า ลูกๆ ของเขาก็ล้วนร่ำเรียนหนังสือ พวกเขาไปขอยืมตำรามาคัดลอก คัดลอกด้วยตนเองเพื่อเล่าเรียนเช่นนี้! ในเวลาเดียวกัน ยามนี้ฉางอานมีสำนักศึกษาเอกชนอยู่มากมาย ลูกหลานตระกูลตกอับที่มีความรู้ก็เปิดสำนักศึกษาเอกชน อบรมสั่งสอนเด็กๆ ไปไม่น้อย ทั้งฝ่าบาทยังจะสร้างหอตำรา เหวยฮ่าวยังจะเปิดสำนักศึกษาขึ้นมาอีก เห็นได้ชัดว่าในอีกสิบปีข้างหน้า ขุนนางที่ถือกำเนิดจากปัญญาชนยากไร้ย่อมมีมากขึ้นเรื่อยๆ แน่นอน!" เหวยถิ่งมองเหวยหยวนจ้าวพลางกล่าวต่อ เหวยหยวนจ้าวพยักหน้ารับ

"ในเมื่อตระกูลใหญ่ช้าเร็วก็ต้องสูญสลาย นี่เป็นกระแสธารที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง ไม่มีผู้ใดขัดขวางได้ เช่นนั้นเรามิสู้ปกป้องเหวยฮ่าวไว้ดีกว่า หากรักษาเหวยฮ่าวไว้ได้ ลูกหลานตระกูลเหวยของพวกเราย่อมมีอนาคตที่ก้าวหน้ายิ่งขึ้น ฝ่าบาททรงไว้วางพระทัยเหวยฮ่าวถึงเพียงนี้ ภายหน้าเหวยฮ่าวย่อมต้องกุมอำนาจยิ่งใหญ่ไว้ในมือเป็นแน่