ตอนที่ 216 โอกาส

เหวยหยวนจ้าวลำพองใจยิ่งนัก ในใจเบิกบานเหลือเกิน เจ้าเด็กนี่ไม่ได้ระเบิดประตูจวนตน นับว่ายังรักษาหน้าตาไว้ได้ แน่นอนว่ายังบ่งบอกถึงการที่เหวยฮ่าวให้การยอมรับตระกูลเหวยอยู่บ้าง นี่ต่างหากคือจุดสำคัญที่สุด หาไม่แล้วคงไม่รับปากว่าจะส่งเกลือกับกระดาษมาให้ตน

"ไป กลับ ฟ้าจะถล่มลงมาก็มีมันค้ำไว้! ฮึ่ม ตระกูลใหญ่ คราวนี้ตระกูลใหญ่ซวยแน่!" เหวยหยวนจ้าวเอ่ยพลางลุกขึ้นยืน เดินมุ่งหน้าไปยังห้องโถงรับรอง

เหล่าผู้อาวุโสตระกูลด้านหลังได้ยินเข้าก็มองเหวยหยวนจ้าวอย่างพูดไม่ออก ราวกับว่าที่เอ่ยมานั้นตระกูลเหวยมิใช่ตระกูลใหญ่อย่างนั้นแหละ ทว่าพอลองคิดกลับกัน ตระกูลเหวยมีเหวยฮ่าวอยู่ จะซวยก็คงไม่ซวยไปถึงไหน ถึงเวลาแบมือขอให้เหวยฮ่าวช่วยดึงขึ้นมาสักแรงก็คงไม่มีปัญหา