ตอนที่ 217 ล้วนกลัวตาย

ครอบครัวของชุยสยงไข่นั่งรวมกันอยู่ที่ลานหน้าเรือน ก่อกองไฟกองใหญ่แล้วนั่งล้อมวงกันอยู่ตรงนั้น ยามนี้ชุยสยงไข่นั่งเหม่อลอย ถูกขวัญหนีดีฝ่อไปหมดแล้ว วาจาที่เหวยฮ่าวเอ่ยกับเขาในวันนี้ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัว เหวยฮ่าวคิดจะเอาชีวิตเขาจริงๆ ไม่เพียงแต่จะเอาชีวิตเขา แต่ยังจะเอาชีวิตคนทั้งครอบครัวของพวกเขาอีกด้วย เวลานี้ชุยสยงไข่นึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง เหตุใดตนถึงได้คิดสั้นไปลอบสังหารหมอนั่นได้?

จวนอื่นๆ ก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน ยามนี้พวกเขาล้วนแต่นั่งผิงไฟอยู่กลางที่โล่ง เสบียงอาหารล้วนอยู่ใต้ซากปรักหักพัง ผ้าห่มก็ถูกฝังกลบ โชคยังดีที่พวกบ่าวไพร่ไปช่วยกันขุดคุ้ยซากปรักหักพังเหล่านั้น จึงพอหาผ้าห่มออกมาได้บ้าง

"ท่านพี่ เหตุใดท่านถึงคิดไปล่วงเกินเจ้าทึ่มเหวยนั่นได้เล่า ต่อไปพวกเราจะทำอย่างไรกันดี" ที่จวนของเจิ้งเทียนเจ๋อ ภรรยาของเจิ้งเทียนเจ๋อนั่งอยู่ตรงนั้นพลางตัดพ้อต่อว่าเจิ้งเทียนเจ๋อ

"เฮ้อ อย่าพูดถึงเรื่องนี้เลย พรุ่งนี้ต้องหาทางทำที่กำบังลมให้ได้เสียก่อน มิฉะนั้นหากหิมะตก พวกเรากระทั่งที่หลบก็ยังไม่มี!" เจิ้งเทียนเจ๋อเอ่ยถอนหายใจ ทหารของเหวยฮ่าวระเบิดได้หมดจดราบคาบจริงๆ พังทลายเรือนไปจนหมดสิ้น แม้แต่คอกม้าก็ยังไม่เว้น ทำให้พวกเขาไม่มีที่หลบลมเลยแม้แต่น้อย

"ท่านพี่ แล้วหัวหน้าตระกูลจะมาถึงเมื่อใดกัน" ภรรยาของเขามองเขาแล้วเอ่ยถามต่อ