ตอนที่ 233 นางหวังผู้ลำบากใจ

เหวยฮ่าวไปเยี่ยมหงกงกง เห็นหงกงกงนั่งกินข้าวคนเดียวก็รู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง

"เจ้าเด็กคนนี้ ช่างเถอะ รออีกไม่กี่ปีแล้วกัน รออีกไม่กี่ปี ข้าก็จะไปซื้อเรือนสักหลังในเมืองฉางอาน ถึงตอนนั้นเจ้าว่างเมื่อไร ค่อยแวะมาเยี่ยมอาจารย์" หงกงกงยิ้มพลางเอ่ยกับเหวยฮ่าว เขาย่อมเข้าใจเหวยฮ่าวดี รู้ว่าเด็กคนนี้มีความกตัญญู

"ขอรับ เออจริงสิ ท่านอาจารย์ ท่านยังมีครอบครัวอยู่หรือไม่ หากมี ข้าจะไปตามหาให้ท่านเอง" เหวยฮ่าวมองหงกงกงแล้วเอ่ยถาม

"ไม่มีแล้ว ตายกันหมดแล้ว เหลือตัวคนเดียวแค่นี้ เมื่อก่อนข้าก็รอดมาได้เพราะฝ่าบาทช่วยไว้ จึงติดตามรับใช้ฝ่าบาทเรื่อยมา" หงกงกงยิ้มเจื่อนแล้วเอ่ยขึ้น

"อ้อ ท่านอาจารย์วางใจเถิด ต่อไปมีข้ากินคำหนึ่ง ย่อมไม่ขาดส่วนของท่านแน่ ข้ากินอันใดท่านก็ได้กินอันนั้น" เหวยฮ่ายืนอยู่ตรงนั้นแล้วเอ่ยกับหงกงกง