ตอนที่ 281 แขวนป้ายลาจาก

ตอนนี้พวกฝางอี้จื๋อต่างกัดฟันกรอด ไม่ยอมไปทางฝั่งฝ่าบาท ปล่อยให้จ่างซุนชงไปคนเดียว พวกตนล้วนไม่ไปแล้ว ทว่าภาพนี้ หลี่ซื่อหมินกลับมิได้สังเกตเห็นแม้แต่น้อย

ทว่าพวกฝางเสวียนหลิงกลับสังเกตเห็น ทว่ายามนี้เขาก็ไม่กล้าส่งเสียงเรียก ด้วยเกรงว่าจะทำให้ฝ่าบาททรงขุ่นเคือง ส่วนจ่างซุนชงนั้นกำลังคอยนำทางแนะนำอยู่ที่นั่น ที่แรกที่พวกเขามาถึงคือบ้านพักของเหล่าคนงาน ริมทางยังปลูกต้นไม้ไว้มากมาย ทั้งยังสร้างขึ้นอย่างงดงามยิ่ง

"ฝ่าบาท ที่นี่ฝางอี้จื๋อเป็นผู้รับผิดชอบพ่ะย่ะค่ะ เพื่อสร้างที่นี่ขึ้นมา ฝางอี้จื๋ออยู่ดูแลที่นี่ทั้งเช้าค่ำตลอดสามเดือน ในที่สุดก็สร้างเสร็จก่อนที่จะเริ่มหลอมเหล็ก มิได้ปล่อยให้ราษฎรต้องนอนกลางป่าเขาลำเนาไพร" จ่างซุนชงเดินนำหน้าพลางกราบทูลแนะนำต่อฝ่าบาท

"อืม ฝางอี้จื๋อ ก้าวขึ้นมาข้างหน้า!" หลี่ซื่อหมินได้ยินแล้วก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ บ้านเรือนเหล่านี้สร้างได้ดียิ่ง เรียงรายเป็นทิวแถวอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย กระทั่งลานหน้าบ้านและหลังบ้านยังเหมือนกันทุกหลัง หน้าประตูก็ปัดกวาดเช็ดถูจนสะอาดสะอ้าน เป็นระเบียบเรียบร้อยยิ่ง จึงได้เอ่ยเรียกฝางอี้จื๋อ

ทว่าหลังตรัสเรียกไปแล้ว กลับไม่มีเสียงตอบรับจากฝางอี้จื๋อ หลี่ซื่อหมินจึงหันพระพักตร์กลับไปทอดพระเนตรด้านหลังทันที แต่กลับไม่พบแม้แต่เงาของฝางอี้จื๋อ