ตอนที่ 282 ร้อนตายไปเถอะพวกเจ้า

หลี่ซื่อหมินกับพวกขุนนางเดินชมด้วยความตื่นตะลึงยิ่ง พวกเขาพบว่าที่นี่กลายเป็นเมืองขนาดย่อมไปแล้ว มีคนอยู่อาศัยร่วมหมื่นคน ทั้งยังตัดถนนหนทางได้ดีถึงเพียงนี้ ประชากรที่นี่หนาแน่นกว่าหลาย ๆ หัวเมืองเสียอีก หากนับรวมครอบครัวที่พวกคนงานพามาด้วย อย่างน้อยที่สุดที่นี่ก็รองรับคนได้ถึงสองหมื่นคน

ไม่นานพวกเขาก็เดินมาถึงแนวถนนเหล่านั้น

"ทูลฝ่าบาท นี่คือถนนสำหรับขนถ่านหินโดยเฉพาะ เชื่อมตรงไปยังลานถ่านหินที่ห่างออกไปสามสิบลี้ ลานถ่านหินนั้นก็เป็นเหวยฮ่าวที่ค้นพบ ตอนนี้มีคนงานขุดถ่านหินอยู่ที่นั่น และลำเลียงมาทางนี้ตลอดเวลาพ่ะย่ะค่ะ" จ่างซุนชงเอ่ยรายงานหลี่ซื่อหมิน

"หินถ่านเผาไฟได้ด้วยหรือ ไม่กลัวพิษหรอกรึ แล้วมันก็ติดไฟยากไม่ใช่หรือ" ฝางเสวียนหลิงเอ่ยถามจ่างซุนชงขึ้นมาทันที

"ติดไฟได้ขอรับ แถมติดไฟดีมากด้วย เรื่องรายละเอียดพวกข้าก็ไม่รู้หรอก ทั้งหมดเหวยฮ่าวเป็นคนทำทั้งนั้น!" ฝางอี้จื๋อตอบฝางเสวียนหลิง