ตอนที่ 294 จะให้ไปขอโทษน่ะหรือ ฝันไปเถอะ!

ทันทีที่เหวยฮ่าวเดินออกมาก็เห็นพวกจ่างซุนชงเข้าพอดี พวกจ่างซุนชงเห็นเหวยฮ่าวออกมาล่วงหน้า ทั้งยังมีคนคุมตัวออกมาด้วย ต่างก็ตกใจจนพูดไม่ออก

"เลิกประชุมเช้าอะไรกัน เมื่อครู่นี้ข้าเพิ่งซัดคนข้างในมา ต่อยเว่ยเจิงไปทีหนึ่ง นี่ไงเล่า เลยโดนไล่ออกมาเนี่ย! ช่างเถอะ พวกเจ้ารออยู่ที่นี่ไปนะ ข้าจะไปหาเสด็จแม่ของข้าแล้ว!" เหวยฮ่าวบอกกับพวกเขา

"หา ตอนประชุมเช้าเนี่ยนะเจ้าไปวางมวย?" พวกจ่างซุนชงมองเหวยฮ่าวอย่างตกตะลึง นี่มัน... จะใจกล้าบ้าบิ่นเกินไปแล้ว!

"ก็ใช่น่ะสิ พวกเจ้าคุยกันไปนะ ข้าจะไปขอให้เสด็จแม่ช่วยก่อน!" เหวยฮ่าวพูดจบก็ชิ่งหนีไปทันที ต่อยตีกันกลางท้องพระโรง เรื่องนี้จะว่าเล็กก็เล็กจะว่าใหญ่ก็ใหญ่ ไปหาเสด็จแม่ย่อมไว้วางใจได้มากกว่า

เพียงไม่นาน เหวยฮ่าวก็มาถึงตำหนักลี่เจิ้ง เดิมทีจ่างซุนฮองเฮาเพิ่งตื่นบรรทมและเตรียมจะเสวยมื้อเช้า พอได้ยินว่าเหวยฮ่าวมา จึงให้เขาเข้ามาข้างใน