ตอนที่ 295 แผนการของเหวยฮ่าว

หลี่เฉิงกานบอกว่าจะไปเยือนจวนของเว่ยเจิงด้วยตนเองสักเที่ยว หลี่ซื่อหมินส่ายหน้าแล้วตรัสว่า "เจ้าไปจะมีประโยชน์อันใด นิสัยของเว่ยเจิงเป็นอย่างไรเจ้าไม่รู้หรือ เขากับเหวยฮ่าวนิสัยเหมือนกันเปี๊ยบ ปากคอเราะรายหาเรื่องคนอื่นเก่งด้วยกันทั้งคู่ แต่ก็มีความสามารถทั้งคู่ หากพวกเขาสองคนเป็นสหายที่ดีต่อกันได้จะดีสักเพียงไหน"

หลี่ซื่อหมินตรัสพลางทอดถอนใจ หวังให้เหวยฮ่าวกับเว่ยเจิงเป็นสหายกันได้ ส่วนหลี่เฉิงกานได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มเจื่อนพลางส่ายหน้าทูลว่า "เสด็จพ่อ เป็นไปได้หรือพ่ะย่ะค่ะ นิสัยของพวกเขากำหนดไว้แล้วว่าไม่มีทางเป็นสหายกันได้ ต่างคนต่างก็เพราะปากพาจนจนล่วงเกินคนไปทั่ว"

"อืม คราวนี้จะทำอย่างไรดีเล่า" หลี่ซื่อหมินประทับอยู่ตรงนั้น ตรัสพลางถอนหายใจ

"ฝ่าบาท จะให้พวกกระหม่อมไปเกลี้ยกล่อมเหวยฮ่าวดูหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ แต่คาดว่าคงไร้ประโยชน์ เหวยฮ่าวเป็นคนเช่นไรพวกเรารู้ดี นิสัยแข็งกร้าวนัก เรื่องใดที่ปักใจแล้วก็ยากจะเปลี่ยนใจพ่ะย่ะค่ะ" ยามนี้ฝางอี้จื๋อนั่งอยู่ตรงนั้น เอ่ยขึ้นกับหลี่ซื่อหมิน

"อืม ก็จริง อืม ไม่พูดถึงเขาแล้ว พูดถึงพวกเจ้าเถิด เรื่องที่พวกเจ้าสี่คนต้องทำต่อไปกำหนดไว้แล้ว แต่คนอื่น ๆ เล่า มีความคิดเห็นอันใดหรือไม่" หลี่ซื่อหมินตรัสกับพวกฝางอี้จื๋อเสร็จ ก็หันไปมองพวกหลี่เต๋อเจี้ยงแล้วตรัสถาม