ตอนที่ 296 ไปทวงถามกับบุตรสาวเจ้าสิ

เหวยฟู่หรงรีบเดินจากไป ในเมื่อบุตรชายรู้ความอยู่ในใจแล้ว ตนก็ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรให้มากความอีก อย่างไรเสียเรื่องในราชสำนักตนก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรมาก แต่ดูจากตอนนี้แล้ว สิ่งที่บุตรชายทำมาล้วนถูกต้องทั้งสิ้น

หาไม่แล้ว ไหนเลยจะแลกมาซึ่งทรัพย์สินนับหมื่นก้วนในบ้าน และแลกมาซึ่งตำแหน่งกั๋วกงถึงสองตำแหน่งให้ตระกูลได้

หลังเหวยฟู่หรงเดินออกไป ก็ตรงไปยังวังตะวันออกทันที ด้วยฐานะของเหวยฟู่หรงที่ประจักษ์ชัดอยู่แล้ว เขาจึงผ่านเข้าไปในวังตะวันออกได้อย่างรวดเร็ว

"ท่านลุงเหวย เหวยฮ่าวว่าอย่างไรบ้าง มา ทางนี้ขอรับ!" รัชทายาทเสด็จออกมารับเหวยฟู่หรงด้วยพระองค์เอง

"เฮ้อ ผู้เฒ่าคนนี้เกลี้ยกล่อมอยู่นานก็ไม่ได้ความพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าพระบาทคิดว่าหากข้าไปขอขมาที่จวนด้วยตนเองจะเป็นอย่างไร ถึงอย่างไรเหวยฮ่าวก็เป็นบุตรชายข้า เมื่อเขากระทำผิด ข้าไปขอขมาแทนเขาก็สมควรแล้ว!" เหวยฟู่หรงเอ่ยกับหลี่เฉิงกาน