ตอนที่ 297 มีดคมตัดความยุ่งเหยิง

เหวยฮ่าวเดินกลับเรือนด้วยความขุ่นข้องหมองใจ เขาย่อมรู้ดีว่าหลี่ซื่อหมินขุดหลุมพรางให้ตนเองเข้าแล้ว ทว่าหลุมนี้เขาไม่อยากกระโดดลงไปเลยจริงๆ หากออกหน้าหนุนกระทรวงโยธาธิการก็ต้องล่วงเกินกระทรวงการคลัง ครั้นจะหนุนกระทรวงการคลังก็รังแต่จะทำให้กระทรวงโยธาธิการบาดหมาง ช่างตัดสินใจยากเย็นสิ้นดี!

"นี่มันจะแกล้งกันเกินไปแล้ว เรื่องที่ตัวเองจัดการไม่ได้ กลับโยนมาให้ข้าทำเนี่ยนะ?" เหวยฮ่าวคิดอย่างหงุดหงิดใจ

กระนั้น เหวยฮ่าวก็มิได้ใส่ใจนัก จะล่วงเกินผู้ใดก็ช่าง ขอเพียงไม่ล่วงเกินหลี่ซื่อหมินเป็นพอ ยุคสมัยนี้การล่วงเกินคนอื่นหาใช่เรื่องใหญ่โตคอขาดบาดตาย แต่หากล่วงเกินฮ่องเต้เข้า นั่นย่อมมีแต่ทางตายสถานเดียว

"อ้าว นายน้อย ท่านกลับมาแล้วหรือขอรับ?" เหล่าคนเฝ้าประตูเห็นเหวยฮ่าวเดินกลับมาก็พากันตกตะลึง พวกเขาเพิ่งได้ยินข่าวว่าเหวยฮ่าวถูกจับขังคุก ไฉนจึงกลับมาได้เร็วเพียงนี้?

"อืม กลับมาแล้ว!" เหวยฮ่าวพยักหน้าพลางสาวเท้าเดินตรงเข้าไปข้างใน พวกคนเฝ้าประตูก็สังเกตเห็นความผิดปกติของเหวยฮ่าว สีหน้าไร้ซึ่งรอยยิ้มอย่างสิ้นเชิง