ตอนที่ 321 ไม่ยอมจับมือสงบศึก

เหวยฮ่าวนั่งกินอยู่ตรงนั้นอย่างเอร็ดอร่อย ทว่ายามนี้เว่ยเจิงกลับกินไม่ลงเสียแล้ว ในใจเดือดดาลยิ่งนัก มีที่ไหนกัน ตัวเองต้องแทะแผ่นแป้งเย็นชืด ส่วนเหวยฮ่าวกลับได้กินเนื้อกินปลาเลิศรส ติดคุกเหมือนกันแท้ ๆ เหตุใดถึงต่างกันฟ้ากับเหวเช่นนี้

"อืม พวกท่านก็กินสิ มองข้าทำไมเล่า กินตามสบาย ไม่ต้องเกรงใจ ไม่คิดเงินพวกท่านหรอก!" เหวยฮ่าวเงยหน้ามองห้องขังฝั่งตรงข้าม ซึ่งก็คือห้องขังของเว่ยเจิง พอเห็นเว่ยเจิงกับคนอื่น ๆ กำลังจ้องเขม็งมาทางตน จึงรีบเอ่ยกลั้วหัวเราะทันที

"ฮึ!" เว่ยเจิงกัดแผ่นแป้งเย็นชืดเข้าเต็มคำ ก่อนจะจ้องเหวยฮ่าวต่อไป

"เอาหน่อยไหมล่ะ?" เหวยฮ่ายิ้มพลางเอ่ยถามเว่ยเจิง เว่ยเจิงหันหน้าหนีไปมองทางอื่น

"ข้าจะบอกอะไรให้นะ เหลาสุราของบ้านข้ามีบริการส่งอาหาร มื้อละหนึ่งร้อยอีแปะ พวกท่านสั่งกับข้าวได้ แน่นอนว่าได้แค่กับข้าวสองอย่างน้ำแกงหนึ่งอย่าง แถมข้าวสวยสองชาม ถ้าอยากได้สุราต้องคิดราคาต่างหาก เป็นอย่างไรบ้าง" เหวยฮ่าวกล่าวกับพวกเขาด้วยรอยยิ้ม